
เพิ่งเข้ามาในกระทู้นี้เป็นครั้งแรก เนื่องจากเมื่อตอนแรกเริ่มของการตั้งกระทู้นี้ขึ้นมา ขณะนั้นผมอยู่ร่วมกับบรรดาผู้แสวงหาสัจธรรม ณ ค่ายร็อบบานีย์
ทันทีที่สายตาได้เห็นภาพที่ปรากฎอยู่ตรงหน้า ทันทีที่ได้อ่านคำบรรยายใต้ภาพ
ทันใดนั้นหัวใจก็ชุ่มช่ำ มีชีวิตชีวา อิ่มเอิบใจ สัมผัสได้ถึงความรัก ความอบอุ่น ในวันวาน แม้เวลาที่ผมได้จากพี่น้องมาเมื่อสักครู่นี่เอง
ทุกภาพ ทุกช๊อต ทุกตอน ที่มีผมร่วมใช้ชีวิตกับพี่น้อง ยังคงเด่นชัด แจ่มแจ้ง และชัดเจนในหัวใจของผม
ไม่เพียงความรักที่ผมสัมผัสได้จากในค่าย แต่ผมยังสัมผัสได้ถึงความรัก ความอบอุ่น ของพี่น้องผ่านกระทู้แห่งนี้
แม้เพียงพี่น้องของเราที่อยู่อีกดินแดนหนึ่ง แต่ด้วยสายใยของความเป็นพี่น้องก็มิอาจมีสิ่งใดมาขวางกั้น
สัมผัสได้ถึงความรัก ความอบอุ่น ที่พี่น้องร่วมถักทอสายใย ผ่านกระทู้แห่งนี้ แม้เป็นเพียงแค่คำพูดสั้นๆ แต่ก็เป็นการเพียงพอแล้วสำหรับผม
เปรียบความชุ่มช่ำ ความอิ่มเอิบใจของผม กับต้นไม้ที่กำลังจะเหี่ยวเฉา แล้วมีคนมารดน้ำ พรวนดิน ฉับพลันต้นไม้ก็กลับมาชุ่มช่ำ ผลิดอก ออกผล
ชูช่อไสว แข่งกันอวดความงามของดอกไม้ที่แรกแย้ม ความชุ่มช่ำ อิ่มเอิบใจ ความสุขใจของผมย่อมมากกว่าต้นไม้ต้นนี้เสียอีก