ถึงน้องลูกหมีและน้องหม่อง
อยากบอกว่า คิดถึง และรัก นู๋ๆทั้งสอง
อาจไม่หวานเหมือนโองการ
อาจไม่แรงเหมือนพี่มัด
อาจเช็คเรตไม่บ่อยเหมือนบังฮีม
อาจไม่มีสาระเปี่ยมเหมือนบังมาลิก
อาจไม่แซและฮเหมือนบังมัรวาน
อาจไม่จูจี้เหมือนกอเซ็ม
อาจไม่งดงามเหมือนบังหมาด
อาจไม่เปี่ยมพลังเหมือนบังริฎวาน(ราม)
อาจไม่ซึ้งเหมือนรอฮมาน
อาจไม่เข้มแข็งเหมือนชูอิ๊บ
อาจไม่จริตเหมือนมะนูซัน
อาจไม่เลิศล้ำเหมือนบังอาลี
อาจไม่ดีเหมือนพี่ดิศ
อาจไม่ลึกซึ้งเหมือนบังอะหมัด
อ าจเทกแคร์ไม่ดี เท่าคอลลาและอัซฮาร
อาจไม่เฮฮาเหมือนคอลิด
อาจไม่อ่อนโยนเหมือนอมีน
อาจไม่ ดีพอเท่าพี่คนอื่นๆๆๆ
ผมว่าขาดไปอันหนึ่งน่ะ " อาจไม่น่ารักเหมือนมุฮฺซิน "
ตอนนี้อิบนิของอาบีเปงงัยบ้าง คิดถึงจัง ไม่ค่อยกล้าโทรหาเลย กลัวอิบนิจะเบื่อ
ยกโทษให้อาบีน่ะ แบวัน คนที่น่ารักของผม ผมฝากดุแลอิบนิของผมด้วยน่ะ
วันนั้นบังใส่มุฮวินไปแล้วนะ ไม่ได้ลืมแต่ประการใดเลย เพราะกะจะแซวพี่เลี้ยงกลุ่มฟะญัรก่อนเพื่อน ก็เลยล่อโองการไว้ก่อน แต่จะแซวมุฮซินต่อ เด๋วเป็นคำครหา เกรงว่าบัง cut แล้วลืม paste แน่เลย
ส่วนเรื่องลูกน่ะ ใครเหรอ จะได้ดูแล
ป.ล.วันนี้อยู่กะน้องหม่องทั้งวันเลย โกรธลูกหมีด้วย ไม่ยอมโทรมา
