พิมพ์

[RE[born]]

อยากให้พี่น้องลอง นำเสนอ อายะฮฺหรือฮาดิษ ที่เป็นกำลังใจในการเปลี่ยนแปลงตนเองของพี่น้องให้อยู่ในแนวทางครับ

เช่น

และพวกเจ้าจงอย่าท้อแท้ และจงอย่าเสียใจ และพวกเจ้านั้นคือผู้ที่สูงส่งยิ่ง หากพวกเจ้าเป็นผู้ศรัทธา [อาลิอิมรอน:139]

 

[Ibr@heem]

  ส่วนหนึ่งจากอายะฮฺอัลกุรอาน ซูเราะฮอะลิอิมรอน อายะฮฺ 132-136 ที่พี่น้องท่านหนึ่งได้นำมาซีฮัตแก่ชาวค่ายร็อบบานีย์ ญาซากัลลอฮุค็อยร็อน


3:132   وَأَطِيعُوا اللَّهَ وَالرَّسُولَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ

Thai: และพวกเจ้าจงเชื่อฟังอัลลอฮ์และร่อซูลของพระองค์ เพื่อว่าพวกเจ้าจะได้รับความเมตตา


3:133  سَارِعُوا إِلَىٰ مَغْفِرَةٍ مِّن رَّبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمَاوَاتُ وَالْأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِينَ

Thai: และพวกเจ้าจงรีบเร่งกันไปสู่การอภัยโทษจากพระเจ้าของพวกเจ้า และไปสู่สวรรค์ซึ่งความกว้างของมันนั้น คือบรรดาชั้นฟ้าและแผ่นดิน โดยที่มันถูกเตรียมไว้สำหรับบรรดาผู้ที่ยำเกรง


3:134  الَّذِينَ يُنفِقُونَ فِي السَّرَّاءِ وَالضَّرَّاءِ وَالْكَاظِمِينَ الْغَيْظَ وَالْعَافِينَ عَنِ النَّاسِ ۗ وَاللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ

Thai: คือบรรดาผู้ที่บริจาคทั้งในยามสุขสบาย และในยามเดือดร้อน และบรรดาผู้ข่มโทษและบรรดาผู้ให้อภัยแก่เพื่อนมนุษย์และอัลลอฮ์นั้นทรงรักผู้กระทำดีทั้งหลาย


3:135    وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ وَمَن يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا اللَّهُ وَلَمْ يُصِرُّوا عَلَىٰ مَا فَعَلُوا وَهُمْ يَعْلَمُونَ

Thai: บรรดาผู้ที่เมื่อพวกเขากระทำสิ่งชั่วใด ๆ หรือ อยุติธรรมแก่ตัวเองแล้ว พวกเขาก็รำลึกถึงอัลลอฮ์ แล้วขออภัยโทษในบรรดาความผิดของพวกเขา และใครเล่าที่จะอภัยโทษบรรดาความผิดทั้งหลายให้ได้ นอกจากอัลลอฮ์แล้ว และพวกเขามิได้ดื้อรั้นปฏิบัติในสิ่ง ที่เขาเคยปฏิบัติมาโดยที่พวกเขารู้กันอยู่


3:136   أُولَٰئِكَ جَزَاؤُهُم مَّغْفِرَةٌ مِّن رَّبِّهِمْ وَجَنَّاتٌ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا ۚ وَنِعْمَ أَجْرُ الْعَامِلِينَ

Thai: ชนเหล่านี้แหละการตอบแทนแก่พวกเขาคือการอภัยโทษจากพระเจ้าของพวกเขาและบรรดาสวนสวรรค์ ซึ่งมีแม่น้ำหลายสายไหลอยู่ภายในสวนเหล่านั้น โดยที่พวกเขาจะพำนักอยู่ในสวนเหล่านั้นตลอดกาล และรางวัลของผู้ทำงาน นั้นช่างเลิศจริงๆ
 
  

[RE[born]]

WoWWW

[Abuibanah]

มาชาอัลลอฮฺฺ

 

[Habib]

รายงานจากท่านชัดด๊าด บุตรของเอาส์(อบูยะอฺลา)ว่า : ท่านรอซูล กล่าวว่า :


          “ผู้ที่มีสติปัญญานั้นคือผู้ที่สอบสวนตัวของเขาเอง และกระทำความดีเพื่อชีวิตหลังจากความตาย(อาคิเราะห์) และผู้ที่โง่เขลาเบาปัญญานั้น คือผู้ที่คล้อยตามอารมณ์ใคร่ใฝ่ต่ำของตนเอง และหวังที่จะได้สิ่งต่างๆจากอัลเลาะห์”
บันทึกโดยอิมามอัตติรมิซีย์

คำอธิบายฮะดีษ
          ในฮะดีษบทนี้ ท่านรอซูล ได้ให้โอวาทและคำชี้นำอันสูงส่ง ด้วยสำนวนที่แสดงออกซึ่งการอบรมบ่มนิสัยอันดีงาม ท่านได้วางแนวทางของการที่จะเป็นบุคคลที่ดีเลิศ และได้วางรากฐานสำคัญที่จะก่อให้เกิดสังคมที่มีความสูงส่ง และประเสริฐ มีแต่ความสงบสุข ความสบาย และความรักใคร่ปรองดองกันและกัน

          และจากคำพูดของท่านรอซูล สั้นๆตรงนี้เอง ท่านได้แบ่งมนุษย์ออกเป็น 2 ประเภท คือ :

1.       ประเภทที่รู้ถึงเป้าหมาย และจุดมุ่งหมายของการมีชีวิตในโลกดุนยา บุคคลประเภทนี้จะมีความขยัน หมั่นเพียร และต่อสู้กับสิ่งต่างๆ อีกทั้งยังคอยสอบสวนตัวเขาเองจากการงาน(อามั้ล) ที่เขาได้กระทำไป เขาจะเตือนตนเองอยู่เสมอให้ออกห่างจากความชั่ว และพยายามผลักดันตนเองให้ปฏิบัติแต่คุณงามความดี เพื่อให้ฐานะของตนเองสูงส่งและสมบูรณ์ กลุ่มชนเหล่านี้แหละ คือกลุ่มชนที่ดีเลิศ และมีความประเสริฐที่สุด
 

         ผู้มีสติปัญญาเหล่านี้รู้ถึงเคล็ดลับของการมีชีวิตในโลกดุนยา จึงตระเตรียมเสบียงต่างๆในดุนยาเพื่อโลกอาคิเราะห์ของพวกเขา พวกเขาจะยืนหยัดในสิ่งที่อัลเลาะห์ได้กำหนดไว้ และจะหักห้ามอวัยวะต่างๆของเขาจากสิ่งที่เป็นบาป และจากสิ่งที่จะทำให้ประสบกับความหายนะ พวกเขาจะออกห่างจากสิ่งที่อัลเลาะห์ ทรงห้าม และไม่ปฏิบัติตามอารมณ์ความต้องการของตัวเอง พวกเขาจะมองดูโลกดุนยาอย่างผู้ที่มีสายตาอันเฉียบคมด้วยสติปัญญา และด้วยการไตร่ตรอง พวกเขามั่นคงไม่มีสิ่งใดทำให้ความมุ่งมั่นของพวกเขาสั่นคลอน

          พวกเขาเหล่านี้ตระหนักดีถึงความต่ำต้อยและไม่จีรังยั่งยืนของโลกดุนยานี้ จึงมุ่งหน้าสู่โลกอาคิเราะห์ด้วยความซื่อสัตย์ และด้วยความบริสุทธิ์ใจ ด้วยความศรัทธา(อีมาน) อันแรงกล้า และความเชื่อมั่นอย่างจริงจัง พวกเขาทุ่มเทตัวของพวกเขาในการภักดี(ฏออะห์)ต่ออัลเลาะห์ แต่เพียงผู้เดียว ด้วยเหตุนี้เองเขาเหล่านี้จึงเป็นผู้ที่มีความสุข และความสบายในโลกอาคิเราะห์

2.        ประเภทที่ตีความผิดไม่เข้าใจถึงสาเหตุการมีชีวิตอยู่ของพวกเขาในโลกดุนยา จึงทำให้พวกเขาเหล่านั้นคล้อยตามอารมณ์ใฝ่ต่ำ และความปรารถนาของพวกเขา ใช้ชีวิตในดุนยาเพื่อตอบสนองความต้องการของตัวเอง โดยคิดไปว่าดุนยาคือชีวิตที่แท้จริง และยั่งยืน พวกเขาเอาแต่ตักตวงหาความสุข ความสบาย มีชีวิตอยู่เพื่อกิน ดื่ม และตอบสนองความใคร่ของตนเท่านั้น

มีกวีบทหนึ่งกล่าวว่า :

          “แท้จริงดุนยานั้นคือ อาหาร เครื่องดื่ม และที่หลับนอน ถ้าไม่มีสิ่งเหล่านี้แล้ว ก็ขอกล่าวสลาม(อำลา)โลกนี้ดีกว่า”

          พวกเขาเป็นทาสของอารมณ์ใฝ่ต่ำ และเป็นทาสของตัณหาราคะ เหล่านี้ทำให้พวกเขาไม่ต่างอะไรกับสัตว์เดรัจฉาน

ดังที่อัลเลาะห์ ตรัสไว้ว่า :

          แท้จริงอัลลอฮ.จะทรงให้บรรดาผู้ศรัทธาและกระทำความดีทั้งหลายเข้าสู่สวนสวรรค์หลากหลาย ณ เบื้องล่างสวนสวรรค์มีลำน้ำหลายสายไหลผ่าน ส่วนบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธานั้นพวกเขาจะหลงระเริงและกินเยี่ยงปศุสัตว์กัน และไฟนรกคือที่พำนักของพวกเขา
                                                (มุฮัมหมัด 47 : 12)
และดังที่อัลเลาะห์ตรัสไว้ว่า :

          หรือเจ้าจะคิดว่า ส่วนใหญ่ของพวกเขาจะได้ยินหรือใช้สติปัญญา พวกเขามิใช่อื่นใดดอก นอกจากเป็นเช่นปศุสัตว์ ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขายังจะหลงทางเสียอีก
                                                                     (อัลฟุกอน 25 :44)
          บุคคลประเภทนี้ยังมีความหวัง และความปรารถนาที่จะได้รับความเมตตาจากอัลเลาะห์ ทั้งๆที่พวกเขามิได้ปฏิบัติอะไรไว้เพื่อโลกอาคิเราะห์เลย พวกเขามิได้คำนึงถึงอนาคตหรือบั้นปลายชีวิตของพวกเขา พวกเขาเหล่านี้ได้ทำเกินเลยขอบเขตที่อัลเลาะห์ทรงกำหนด พวกเขาทำร้ายตัวของพวกเขาเอง และทำให้ตัวของพวกเขาต้องประสบกับความหายนะ ชนเหล่านี้แหละ คือผู้ที่ขาดทุนอย่างใหญ่หลวง

สาระที่ได้รับจากฮะดีษนี้
1. ฮะดีษนี้ส่งเสริมให้ทบทวน และสอบสวนตัวเองอยู่เสมอ
2. ผู้ที่มีสติปัญญา คือผู้ที่สามารถควบคุมตนเองมิให้คล้อยตามอารมณ์ใฝ่ต่ำ
3. ผู้ที่คล้อยตามอารมณ์ใฝ่ต่ำ คือผู้ที่ขาดทุนอย่างแท้จริง
4. ส่งเสริมให้กระทำความดีเพื่อโลกอาคิเราะห์
5. อย่างหวังแต่เพียงลมๆแล้งๆโดยไม่ขวนขวาย และแสวงหาด้วยตนเอง
6. โลกดุนยามิได้เป็นจุดหมายปลายทางสุดท้าย หากแต่เป็นเพียงทางผ่านเท่านั้น ดังนั้นมนุษย์ทุกคนจึงควรสะสมความดีเอาไว้ให้มากๆ