ณ เวลา หลังจากที่ได้กลับมาจากส่งพี่ชายของผมไปยังดินแดนอันบริสุทธิ์
หลังจากที่ห่างหายไม่ได้เข้ามาติดตามความเคลื่อนไหวของพี่น้อง
หลังจากที่พลาดฮาลาเกาะห์ประจำเดือนที่ผ่านมา (ประหนึ่งตัวเองหายไปจากพี่น้องราวนับเป็นเดือนเป็นปี)
หลังจากที่ทุ่มเทให้กับภาระอันหนักอึ้ง(การเรียนและโปรเจค)
ประหนึ่งตัวเองพลาดอะไรๆๆๆๆหลายๆอย่าง
แต่เมื่อเข้ามาติดตามความเคลื่อนไหวของพี่น้องในเวบบอร์ด เสมือนต้นไม้ที่เหี่ยวเฉา ได้รับการรดน้ำพรวนดิน
แม้จะพลาดอะไรไปในหลายๆอย่าง
แม้อาจจะไม่มีโอกาสได้พบเจอพี่น้องดั่งเช่นแต่ก่อน
แม้อาจจะไม่ได้เข้าร่วมโปรแกรมพิเศษอะไรบางอย่างที่พี่น้องทุกคนต่างเฝ้ารอ
แค่ได้เข้ามารับรู้ความเคลื่อนไหวของพี่น้อง
แค่ได้เข้ามารับรู้ความสุขของพี่น้อง
แค่ได้เข้ามารับรู้ว่าพี่น้องทุกคนสบายดี
แค่ได้เข้ามาอ่านบทความจากพี่น้อง
แค่นี้ก็เป็นการเพียงพอแล้วที่จะเยียวยาให้กับหัวใจที่เป็นโรค(ซึ่งมีสาเหตุมาจากความคิดถึงที่มีต่อพี่น้อง)
สิ่งที่เกิดขึ้นในหัวใจของผมคือ ความรู้สึกสบายใจ รู้สึกมีความสุข รู้สึกยิ้มกับตัวเองได้ รู้สึกว่าผมไม่ได้โดดเดี่ยวอยู่คนเดียว แต่ยังมีพี่น้องร่วมอุดมการณ์อีกหลายคนที่ยังอยู่กับผม
สุดท้ายนี้ขอเพียงแค่ว่าพี่น้องอย่าได้ลืมผมในดุอาอฺของท่าน แค่นี้ก็เพียงพอแล้วที่จะสมานแผลให้กับหัวใจที่เป็นโรค
ด้วยรักและห่วงใย
จากใจ HASBEEYALLAH
ผู้เขียน
หัวข้อ: "ไดอารี่ออนไลน์" ฉบับสมาชิกบอร์ดฟิตยะตุลฮัก (อ่าน 4349 ครั้ง)
