พิมพ์

[zunnur@islamicsibling]

แนะนำหนังสือตัฟสีรอัลกุรอาน
ข้อมูลจากเว็ปไซต์ www.alsofwah.or.id
แปลและเรียบเรียงโดย อบูฮันซอละฮฺ ซุนนูร อุษมาน บิน อิสหาก

เนื้อหา :

- ตัฟสีรอัฏ-เฏาะบะรีย์
- ตัฟสีรอัล-คอซิน
- ตัฟสีรอิบนุ กะษีร
- ตัฟสีรอัล-กุรฏุบีย์
- ตัฟสีรอัล-บะฆอวีย์
- ตัฟสีรอบู หัยยาน
- ตัฟสีรอัล-มะนาร
- ตัฟสีรอัล-มะรอฆีย์
- ตัฟสีรอัน-นะสาฟีย์
- ตัฟสีรอัส-สะอฺดีย์
- ตัฟสีรอบี อัส-สะอูด
- ตัฟสีรฟัตหุล กอดิร อิมาม อัช-เชากานีย์
- ตัฟสีรอัซ-ซะมัคชะรีย์
- ตัฟสีรอิบนุ เญาซีย์
- ตัฟสีรอัษ-ษะอฺละบีย์
- ตัฟสีรอัล-มะวัรดีย์
- ตัฟสีรอัล-วาญิซ
- ตัฟสีรอัล-อะลูซีย์
- ตัฟสีรอัฎวาอุล บะยาน ชัยคฺ ชินกิฏีย์

[zunnur@islamicsibling]

ตัฟสีรอัฏ-เฏาะบะรีย์

ชื่อนักตัฟสีร
    อัล-หิมาม อัล-อัลลามะฮฺ อัล-หาฟิซ อบู ญะอฺฟัร มุหัมมัด บิน ญะรีร ยิน ยาซีด อัฏ-เฏาะบะรีย์ , ท่านเป็นนักประวัติศาสตร์คนหนึ่ง ท่านกำเนิดในปีฮิจเราะฮฺศักราชที่ 224 และเสียชีวิตในปีที่ 310

ชื่อหนังสือ
    ญามิอฺ อัล-บะยาน ฟี ตะอฺฟีล อายิ อัล-กุรอาน

ลักษณะโดยทั่วไป
    ท่านอิบนุ ตัยมียะฮฺได้กล่าวถึงเรื่องนี้ไว้ในบทนำหนังสืออุศุล อัต-ตัฟสีร หน้า 90 ไว้ว่า “คือ หนังสือตัฟสีรรูปแบบ มะอฺษูร(เน้นบอกแหล่งที่มา)ที่ดีเยี่ยมและมีสถานะที่ยิ่งใหญ่มาก ท่าน(อัฏ-เฏาะบะรีย์)ได้รวบรวมวิชาความรู้แห่งอัล-กุรอานหลากหลายแขนงเข้าไว้ด้วยกัน เช่น กิรออาต(วิธีการอ่าน) , ความหมาย , หุก่มทางนิติศาสตร์(ฟิกฮฺ)ที่ได้รับมาจากอายะฮฺต่างๆ , คำอธิบายความหมายอายะฮฺที่รับเอามาจากภาษาของคนอรับ , กวีนิพนธ์ และอื่นๆ”

อะกีดะฮฺของท่าน
    ท่านมีหนังสือเล่มหนึ่งที่พูดถึงอะกีดะฮฺของอะฮฺลิสสุนนะฮฺฯ ในชื่อหนังสือว่า “ชัรหฺ อัส-สุนนะฮฺ”(ได้รับการตีพิมพ์แล้ว) ในขณะที่อะกีดะฮฺของท่านในการตัฟสีรนั้น (บ่งชี้ว่า)ท่านเป็นอิมามที่มีบทบาท เป็นผู้สนับสนุนแนวทางสะลัฟ ปกป้องและรักษามัน แต่ก็ด้วยลักษณะของความโกรธกริ้วและขี้อาย(น้อบน้อมไปพร้อมๆกัน) ท่านจะกล่าวทัศนะความเห็นของนักตัฟสีรทุกคน แต่มิได้ให้น้ำหนักแก่ทัศนะหนึ่งทัศนะใดโดยชัดเจน

ทัศนะของท่านต่อสายรายงาน
    ท่านจะระบุสายรายงานของรายงานต่างๆอย่างครบถ้วนทั้งหมด และโดยส่วนมาก ท่านก็มิได้ระบุความถูกต้องและผิดพลาดของรายงานนั้นๆด้วย

ทัศนะของท่านต่อหุก่มทางนิติศาสตร์
    ท่านจะระบุหุก่มทางนิติศาสตร์ที่มีอยู่ในอายะฮฺ ระบุทัศนะของบรรดาอุละมาอ์และมัซฮับต่างๆของพวกเขา คัดเลือกทัศนะที่ถูกต้องที่สุดมาจากทัศนะที่มากมายนั้น และให้น้ำหนักแก่มันด้วยหลักฐานทางวิชาการต่างๆ พร้อมกับระบุมติเอกฉันท์ของอุมมะฮฺในทัศนะที่ท่านได้ให้น้ำหนักไว้ ท่านคืออิมามมุจตะฮิดที่แม่นยำ บรรดานักตัฟสีรต่างก็อ้างอิงกลับไปยังทัศนะของท่าน และพวกเขาเป็นหนี้บุญคุณท่านอย่างมากมาย

ทัศนะของท่านต่อกิรออาต(การอ่านอัล-กุรอาน)
    ท่านคืออุละมาอ์กิรออาต(ผู้รู้ด้านหลักการอ่านอัล-กุรอาน)ที่มีชื่อเสียง ดังนั้น ท่านจึงให้ความสำคัญเป็นอย่างมากต่อการอ่านและความหมายอัล-กุรอาน ปฏิเสธรูปแบบการอ่านที่ญาซ(แปลกประหลาด) รวมถึงถ้อยคำที่อาจทำให้กิตาบุลลอฮ(อัลกุรอาน)เกิดการเปลี่ยนแปลงแก้ไข

ทัศนะของท่านต่ออิสรออีลียาต(เรื่องเล่าเกี่ยวกับบนีอิสรออีล)
    ในหนังสือตัฟสีรของท่าน ท่านมีการตรวจสอบข่าวสารและเรื่องเล่าเกี่ยวกับกะอบฺ อัล-อะหฺบาร , วะฮับ บิน มุนับบิหฺ , อิบนุ ญุร็อยจญ์ , อัส-สุดดีย์ เช่นกัน แล้วทำการวิพากษ์วิจารณ์มัน แต่การวิพากษ์รายงานทั้งหลายที่ท่านนำเสนอนั้นก็มิได้สอดคล้องกันเสียทั้งหมด

ทัศนะของท่านต่อวิชากวีนิพนธ์ , นะหฺวู(หลักไวยากรณ์) และหลักภาษา
    ในหนังสือของท่านนั้น มีการกล่าวถึงการเชื่องโยง(ทางภาษา)อันอยู่บนกระบวนการทางภาษาและไวยากรณ์อย่างหลากหลาย หนังสือของท่านประสบความสำเร็จอย่างยิ่งใหญ่ ส่วนใหญ่แล้วท่านจะอ้างอิงกลับไปยังภาษาของคนอรับ และบางครั้งก็ให้น้ำหนักแก่ทัศนะหนึ่งทัศนะใด และท่านยังมีการนำเสนอบรรดากวี โคลง กลอนอรับโบราณ และทำการวิพากษ์/อธิบายมันอย่างกว้างขวาง อีกทั้ง ยังนำเสนอความเห็นของผู้เชี่ยวชาญในหลักไวยากรณ์ และวิจารณ์ทัศนะต่างๆของพวกเขา พร้อมกับให้น้ำหนักแก่ทัศนะใดทัศนะหนึ่งจากบรรดาทัศนะเหล่านั้น(ที่ท่านเห็นว่า ถูกต้องที่สุด)

    (ที่มา : อัล-เกาลฺ อัล-มุคตะศ็อร อัล-มุบีน ฟี มะนาฮิจญ์ อัล-มุฟัสสิรีน เขียนโดย อบู อับดิลลาฮฺ มุหัมมัด อัล-หะมูด อัน-นัจญ์ดีย์ หน้า 9-11)

[zunnur@islamicsibling]

ตัฟสีรอัล-คอซิน

ชื่อนักตัฟสีร
    อบู อัล-หะสัน อลี บิน มุหัมมัด บิน อิบรอฮีม อัช-ชิฮียฺ อัล-บัฆดาดีย์ สังกัดมัซฮับชาฟิอีย์ เป็นคนซูฟีย์(นักตะเศาวุฟ)ที่มีชื่อเสียงในนามว่า อัล-คอซิน เกิดในปีฮิจเราะฮฺศักราชที่ 678 และเสียชีวิตในปีที่ 741

ชื่อหนังสือ
    ลุบาบ อัต-ตะอ์วีล ฟี มะอฺนียฺ อัต-ตันซีล

อะกีดะฮฺของท่าน
    ท่านคือนักตัฟสีรที่ใช้การตีความ(ตะอ์วีล)บ่อยครั้ง โดยเฉพาะอายะฮฺที่เกี่ยวข้องกับคุณลักษณะของอัลลอฮ และบางครั้งก็นำเสนอข้อมูลจากสะลัฟ(ชนรุ่นแรก)และเคาะลัฟ(ชนยุคหลัง) โดยมิได้ให้น้ำหนักใดๆแก่ฝ่ายหนึ่งฝ่ายใด

ลักษณะโดยทั่วไป
    ผู้ประพันธ์หนังสือเล่มนี้ทำการย่อหนังสือของเขาจากหนังสือตัฟสีรอัล-บะฆอวีย์  รวบรวมตัฟสีรก่อนหน้าทั้งหมด้วยการสรุปหรือคัดย่อออกมา เขามิได้ทำอะไร(ดังที่ตนเองได้ยืนยันไว้ว่า) “เว้นแต่ การสรุปหรือคัดย่อ โดยหลีกเลี่ยงการอธิบายที่ยืดยาวและน่าเบื่อหน่าย” แต่ทั้งนี้ ก็เต็มไปด้วยคำแนะนำที่สวยงามและสะกิดหัวใจ(ชำระหัวใจให้บริสุทธิ์)

ทัศนะของท่านต่อหะดีษและสายรายงาน
    ท่านจะหยิบยกหะดีษของท่านนบีขณะทำการตัฟสีรอายะฮฺต่างๆหรือขณะอธิบายหุก่มต่างๆโดยมิได้ระบุสายรายงานของมัน ท่านตัดออกมันไปดังที่ท่านได้กล่าวไว้ในบทนำของหนังสือ แต่จะอ้างอิงผู้บันทึกหะดีษ(มุค็อรริจญ์) , ผู้อธิบายหะดีษเฆาะรีบ และเรื่องราวที่มีประโยชน์ และท่านยังให้ความสนใจในการพูดถึงศึกสงครามและประวัติศาสตร์ของมัน

ทัศนะของท่านต่อหุก่มทางนิติศาสตร์
    ท่านให้ความสำคัญกับเรื่องฟิกฮฺเป็นอย่างมาก และได้อธิบายมันอย่างยืดยาว โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการนำเสนอทัศนะมัซฮับต่างๆของเหล่าอุละมาอ์พร้อมกับหลักฐานของพวกเขา ในขณะเดียวกัน ท่านก็ได้นำเรื่องรายละเอียดปลีกย่อยมาไว้ในการตัฟสีรของท่านเช่นกัน ซึ่งบางครั้งมันไม่ได้เหมาะสมกับการเป็นนักตัฟสีรผู้เชี่ยวชาญ

ทัศนะของท่านต่อกิรออาต(กานอ่านอัล-กุรอาน)
    เช่นเดียวกันกับนักตัฟสีรคนอื่นๆ เช่น อิมาม อัล-บะฆอวีย์ คือ ไม่ได้กล่าวถึงเรื่องการอ่านแบบยืดยาวมากนัก

ทัศนะของท่านต่ออิสรออีลียาต(เรื่องเล่าเกี่ยวกับบนีอิสรออีล)
    ท่านนำเสนอบางส่วนจากอิสรออีลียาต โดยไม่มีวิพากษ์วิจารณ์ใดๆ

ทัศนะของท่านต่อวิชากวีนิพนธ์ , นะหฺวู(หลักไวยากรณ์) และหลักภาษา
    ท่านหลีกเลี่ยงการอธิบายที่มากมายเกี่ยวกับการอิอฺรอบ(การอธิบายตำแหน่งหน้าที่ของคำ)และบะละเฆาะฮฺ(วาทศิลป์ของภาษาอาหรับ) แต่จะกล่าวเพียงแค่สิ่งที่จำเป็นสำหรับการเข้าใจความหมายของอายะฮฺเท่านั้น

    (ที่มา : อัล-เกาลฺ อัล-มุคตะศ็อร อัล-มุบีน ฟี มะนาฮิจญ์ อัล-มุฟัสสิรีน เขียนโดย อบู อับดิลลาฮฺ มุหัมมัด อัล-หะมูด อัน-นัจญ์ดีย์ หน้า 28-29)

[zunnur@islamicsibling]

ตัฟสีรอิบนุ กะษีร

ชื่อนักตัฟสีร
    อิมาดุดดีน อบู อัล-ฟิดา อิสมาอีล บิน อุมัร บิน กะษีร อัด-ดิมัชกีย์ สังกัดมัซฮับชาฟิอีย์ ท่านคืออิมาม ,อัล-หาฟิซ(นักท่องจำ)  และนักประวัติศาสตร์

ชื่อหนังสือ
    ตัฟสีร อัล-กุรอาน อัล-อะซีม

ลักษณะโดยทั่วไป
    ตัฟสีรอิบนุ กะษีร คือ หนังสือตัฟสีรรูปแบบมะอฺษูร(เน้นบอกแหล่งที่มา)ที่มีชื่อเสียงมากและมีลำดับที่สองรองลงมาจากตัฟสีรอัฏ-เฏาะบะรีย์
    หนังสือตัฟสีรเล่มนี้ให้ความสำคัญเป็นอย่างมากเกี่ยวกับนักรายงาน คือ (หนังสือตัฟสีรที่)อรรถาธิบายกิตาบุลลอฮด้วยบรรดาหะดีษและรายงานต่างๆที่อ้างกลับไปยังนักรายงานทั้งหลาย และผู้เขียนยังให้ความสำคัญในการกล่าวถึงอายะฮฺที่มีความเหมือนกัน กับอายะฮฺที่มีความแตกต่างกัน ซึ่งเรียกว่า ตัฟสีร อัล-กุรอาน บิล กุรอาน(อรรถาธิบายอัล-กุรอานด้วยอัล-กุรอานเอง)

อะกีดะฮฺของท่าน
    ท่านมีอะกีดะฮฺสะลัฟ และไม่เป็นที่สงสัยใดๆต่อเรื่องนี้ เพราะท่านคือลูกศิษย์ของชัยคุล อิสลาม อิบนุ ตัยมียะฮฺ ท่านมีหนังสือว่าด้วยเรื่องของอะกีดะฮฺ ซึ่งมีชื่อว่า “อัล-อะกออิด” ในหนังสือเล่มนี้ ท่านได้อธิบายอะกีดะฮฺของชาวสะลัฟในจะยอมรับในคุณลักษณะของอัลลอฮ เช่น การฟัง การมองเห็น พระเนตร พระพักตร์ ความรู้ กะลาม(การตรัส/ดำรัส) ริฎอ(ความถึงพอพระทัย) ความโกรธกริ้ว ความรัก ความเกลียดชัง การยินดี การหัวเราะ โดยไม่กล่าวว่าแบบไหน? อย่างไร? เปลี่ยนแปลงอย่างไร? และแทนที่ด้วยสิ่งใด? ในหนังสือตัฟสีรของท่าน ท่านจะอธิบายคุณลักษณะดังกล่าวอย่างตรงไปตรงมา(หมายถึง เป็นคุณลักษณะนั้นจริงๆ แต่รูปแบบไหน อย่างไรนั้น เรามิอาจทราบได้-ผู้แปล-) ในขณะที่นักตัฟสีรบางคนจะอธิบายคุณลักษณะดังกล่าวว่า เป็นผลอันเกิดจากคุณลักษณะนั้นๆ ซึ่งเป็นวิธีการอธิบายเช่นเดียวกับอิมามอัฏ-เฏาะบะรีย์ เช่น คุณลักษณะของความละอาย และ พระเนตร

ทัศนะของท่านต่อสายรายงาน
    ท่านจะนำเสนอหะดีษและรายงานต่างๆพร้อมกับสายรายงาน และจะให้ความสำคัญต่อการสถานภาพของรายงานในด้านของความถูกต้องและความบกพร่องของสายรายงาน รวมไปถึงจะกล่าวถึง อัล-ญะเราะหฺ วัต-ตะอ์ดีล(วิพากษ์ความน่าเชื่อถือ)ต่อนักรายงานด้วย เพราะท่านคือหาฟิซที่มีความรู้ในระดับสถานะของหะดีษและนักรายงาน ซึ่งเห็นได้จากงานเขียนต่างๆของท่าน

ทัศนะของท่านต่อหุก่มทางนิติศาสตร์
    ท่านจะนำเสนอความเห็นทางนิติศาสตร์ ทัศนะของบรรดาอุละมาอ์ และหลักฐานของพวกเขาในขณะทำการตัฟสีรอายะฮฺที่เกี่ยวข้องกับหุก่ม แต่จะไม่ยืดยาวมากนัก และจะแนะนำหนังสือฟิกฮฺแก่ผู้ที่ต้องการเพิ่มเติมข้อมูลเชิงลึก

ทัศนะของท่านต่อกิรออาต(หลักการการอ่านอัล-กุรอาน)
    ท่านจะกล่าวถึงหลักกิรออาตเช่นกัน แต่ในรูปแบบที่รวบรัดเท่านั้น
 
ทัศนะของท่านต่ออิสรออีลียาต(เรื่องของเกี่ยวกับนบีอิสรออีล)
    ท่านจะทำการวิพากษ์วิจารณ์รายงานอิสรออีลียาต และจะให้คำตักเตือนโดยทั่วไปต่อเรื่องนั้นๆ

ทัศนะของท่านต่อวิชากวีนิพนธ์ , นะหฺวู(หลักไวยากรณ์) และหลักภาษา
    ท่านจะนำเสนอข้อมูลเกี่ยวกับการอิอฺรอบ(การอธิบายตำแหน่งหน้าที่ของคำ) และนะหฺวู(หลักไวยากรณ์)น้อยมาก รวมถึงบทกวี โคลงกลอนต่างๆด้วย

หมายเหตุ :
    เพื่อจะได้รู้จักท่านอิบนุ กะษีรมากขึ้น สามารถศึกษาชีวประวัติของท่านได้ที่
•   อัด-ดุร็อร อัล-กามินะฮฺ เขียนโดย อิบนุ หะญัร(1 : 399)
•   อัล-บัดรฺ อัฏ-ฏอลี เขียนโดย อัซ-ซัรกาชียฺ(1 : 153)
•   ชะซาร็อด อัซ-ซะฮาบ เขียนโดย อิบนุ อิมัด(6 : 231)
•   เฎาะบะกอต อัล-มุฟัสสิรีน เขียนโดย อัด-ดาวูดีย์(1 : 111-113)
•   อุมดะฮฺ อัต-ตัฟสีร เขียนโดย ชัยคฺ อะหฺมัด ชากิร

     (ที่มา : อัล-เกาลฺ อัล-มุคตะศ็อร อัล-มุบีน ฟี มะนาฮิจญ์ อัล-มุฟัสสิรีน เขียนโดย อบู อับดิลลาฮฺ มุหัมมัด อัล-หะมูด อัน-นัจญ์ดีย์ หน้า 39-40)

[الثوري]

เกร็ดความรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับตัฟสีรอิบนุ กะษีร 2 ข้อครับ


1.อิบนุ กะษีร เราะหิมะฮุลลอฮฺ มีทัศนะทางฟิกฮฺตามมัซฮับชาิฟิอียฺ ด้วยเหตุนี้ในการอรรถาธิบายอายะฮฺที่มีเรื่องหุก่มมาเกี่ยวข้อง ท่านจึงมักมีคำอธิบายที่ดูเหมือนว่าจะให้น้ำหนักแก่ทัศนะมัซฮัมชาฟิอียฺ อย่างไรก็ตามท่านจะนำเสนอทัศนะหลัก ๆ ของทุกมัซฮับ ตั้งแต่ทัศนะของเศาะหาบะฮฺ ตาบิอีน สะลัฟ อิมามทั้งสี่ ไปจนถึงอุละมาอ์ท่านอื่น ๆ ที่มีชื่อเสียง และไม่ได้ให้น้ำหนักแก่ทัศนะใดอย่างชัดเจนชนิดฟันธง  ใครที่อ่านตัฟสีรของท่านจะเห็นได้อย่างชัดเจน เช่น เรื่องการอ่านบัสมะละฮฺ (บิสมิลลาฮฺฯ) ในละหมาด เป็นต้น


2.อุละมาอ์ที่ศึกษาตำราตัฟสีรของอิบนุ กะษีร (ตัฟสีร อัลกุรอาน อัล-อะซีม) มีข้อสังเกตว่า  อิบนุ กะษีร มีทัศนะส่วนตัวเกี่ยวกับเรื่องกิรออะฮฺ (การอ่านอัลกุรอาน) ซึ่งจากการศึกษาตัฟสีรของท่านอย่างถี่ถ้วนทำให้เข้าใจได้ว่า ท่านอาจไม่ได้ยึดวิธีการอ่านตามริวายะฮฺ (รายงานลักษณะการอ่าน) ของหัฟศฺ อัน อาศิม (حفص عن عاصم) โดยสังเกตได้จากการที่ท่านมักจะรายงานกิรออะฮฺ (วิธีการอ่าน) ที่นอกเหนือไปจากริวายะฮฺนี้ และำนำเสนอข้อมูลเกี่ยวกับวิธีการอ่านนั้น ๆ ด้วยลักษณะที่ทำให้เข้าใจได้ว่าท่านให้น้ำหนักตามกิรออะฮฺนั้น


อ่านเพิ่มเติมได้จากคำอธิบายของคณะอุละมาอ์ผู้ทำการสรุปหรือคัดย่อตัฟสีรอิบนุ กะษีร ที่ http://www.islamhouse.com/p/340943
วัลลอฮุ อะอฺลัม

[jundillah]

อัลฮัมดุลิลลาฮ อยากได้ไว้ครอบครองจังเลยครับ
น่าจะมีคนนำตัฟซีนของท่านอิบนุกะษีรมาแปลเป็นไทยเนาะ
อินชาอัลลอฮ

[zunnur@islamicsibling]

ตัฟสีรอัล-กุรฏุบีย์

ชื่อนักตัฟสีร
    อิมาม อบู อับดิลลาฮฺ มุหัมมัด บิน อะหฺมัด บิน ฟัรหฺ อัล-อันศอรีย์ อัล-ค็อซรอญีย์ อัล-อันดะลูซีย์ อัล-กุรฏุบีย์

ชื่อหนังสือ
    อัล-ญามิอฺ ลิ อะหฺกาม อัล-กุรอาน

อะกีดะฮฺของท่าน
    ท่านคือ ผู้สนับสนุนในแนวอะชาอิเราะฮฺและเป็นนักตะอ์วีล(ใช้การตีความในการอรรถาธิบายอัล-กุรอาน-วิธีเช่นนี้ มิใช่แนวทางของชนสะลัฟ) สามารถทราบถึงสิ่งนี้เมื่อได้อ่านตัฟสีรของท่านและหนังสือของท่านที่มีชื่อว่า “อัล-อัสนา ฟิ ชัรหฺ อัสมาอ์ อัล-หุสนา” ในบท อัสมาอ์ วัศ-ศิฟาต(พระนามและคุณลักษณะของอัลลอฮ) ท่านรับความรู้-ความคิดดังกล่าวมาจากบรรดาอิมามของแนวอะชาอิเราะฮฺ เช่น อัล-ญุวัยนีย์ , อัล-บากิลลานีย์ , อัร-รอซีย์ , อิบนุ อะฏิยยะฮฺ และคนอื่นๆ

ลักษณะโดยทั่วไป
    เกี่ยวกับลักษณะโดยทั่วไปของหนังสือเล่มนี้นั้น ผู้เขียนเองได้กล่าวไว้ว่า “มันเป็นงานเขียนอย่างย่อที่มีเนื้อหาไม่กี่ประเด็นเท่านั้น ได้แก่ การตัฟสีร(อรรถาธิบายความหมาย) , เนื้อหาทางภาษา , การอิอฺรอบ , กิรออาต , คำตอบโต้ต่อแนวทางที่เบี่ยงเบนและหลงผิด และนำเสนอหะดีษจำนวนมากเพื่อยืนยันบทบัญญัติต่างๆ และกล่าวถึงสาเหตุการประทานอายะฮฺต่างๆ สิ่งที่ข้าพเจ้านำเสนอนั้น เป็นการรวบรวมบรรดาความหมายและอธิบายอย่างละเอียดต่ออายะฮฺที่ซับซ้อนด้วยการนำเสนอคำพูดความเห็นของบรรดาอุละมาอ์สะลัฟ รวมถึงอุละมาอ์เคาะลัฟที่ปฏิบัติตามพวกเขา(อุละมาอ์สะลัฟ)ด้วย”

ทัศนะของท่านต่อสายรายงาน
    ท่านมักจะนำเสนอหะดีษของท่านนบี และสัญญากับตัวเองว่าจะอ้างอิงมันกลับไปยังบรรดานักบันทึก(รายงาน)หะดีษเหล่านั้น และบางครั้งท่านก็นำเสนอหะดีษเหล่านั้นโดยไม่ระบุสายรายงานเช่นกัน

ทัศนะของท่านต่อหุก่มทางนิติศาสตร์
    ท่านจะอธิบายอายะฮฺที่เกี่ยวกับหุก่มต่างๆอย่างยืดยาว นำเสนอปัญหาต่างๆที่มีการขัดแย้งกัน และที่เกี่ยวข้องกับอายะฮฺทั้งในมุมมองที่ใกล้และไกล พร้อมกับนำเสนอหลักฐานต่างๆของทัศนะทั้งหมดเหล่านั้นด้วย
    ท่านเป็น มุนศิฟ(สายกลาง) ไม่คลั่งไคล้(ตะอัซซุบ)ในมัซฮับของตนเอง นั่นคือ มัซฮับมาลิกี แต่ยึดมั่นกับหลักฐาน

ทัศนะของท่านต่อกิรออาต(หลักการการอ่านอัล-กุรอาน)
    ท่านกล่าวถึงหลักกิรออาตเช่นกัน แต่เพียงเล็กน้อยเท่านั้น

ทัศนะของท่านต่ออิสรออีลียาต(เรื่องของเกี่ยวกับนบีอิสรออีล)
    ในบทนำหนังสือเล่มนี้ ท่านได้กล่าวไว้ว่า “ข้าพเจ้าได้ละเว้นเรื่องราวและเรื่องเล่าจำนวนมากที่มาจากนักประวัติศาสตร์ เว้นแต่เฉพาะที่จำเป็นเท่านั้น”

ทัศนะของท่านต่อวิชากวีนิพนธ์ , นะหฺวู(หลักไวยกรณ์) และหลักภาษา
    ท่านได้นำเสนอเรื่องราวเกี่ยวกับการอิอฺรอบเช่นกัน ได้อธิบายถึงสำนวนคำของอัล-กุรอานแตกต่าง ส่วนมากจะตัดสินสิ่งหนึ่งๆด้วยพื้นฐานของภาษา อีกทั้งยังยืนยันในหลักฐานด้วยกวีอรับ

หมายเหตุ :
เพื่อทำความรู้จักท่านอิมามอัล-กุรฏุบีย์มากขึ้น สามารถศึกษาชีวิตของท่านได้จากหนังสือต่อไปนี้
1.   เฏาะบะกอต อัล-มุฟัสสิรีน เขียนโดย อิมาม อัส-สุยูฏีย์(88)
2.   ชะซะรอต อัซ-ซะฮาบ เขียนโดย อิบนุ อิมัด(5 : 335)
3.   เฎาะบะกอต อัล-มุฟัสสิรีน เขียนโดย อัด-ดาวูดีย์(2 : 69-70)
4.   มุอฺญัม อัล-มุฟัสสิรีน เขียนโดย อาดิล นุวัยฮิดีย์(2 : 479)

    (ที่มา : อัล-เกาลฺ อัล-มุคตะศ็อร อัล-มุบีน ฟี มะนาฮิจญ์ อัล-มุฟัสสิรีน เขียนโดย อบู อับดิลลาฮฺ มุหัมมัด อัล-หะมูด อัน-นัจญ์ดีย์ หน้า 24-25)

[zunnur@islamicsibling]

ตัฟสีรอัล-บะฆอวีย์

เกริ่นนำ
    นี่คือหนังสือตัฟสีรแนวทางสะลัฟที่มุสลิมสมบูรณ์มีไว้ในครอบครองและรับความรู้จากมัน เพราะข้างในนั้นมีการอรรถธิบายอายะฮฺต่างๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งอายะฮฺที่เกี่ยวกับพระนามและคุณลักษณะของอัลลลอฮโดยปราศจากการตีความที่ผิดพลาด

นักตัฟสีร
    ท่านคือ อบู มุหัมมัด อัล-หุสัยนฺ บิน มัสอูด เป็นที่รู้จักโดยทั่วกันในชื่อว่า อัล-ฟัรรออ์ อัล-บะฆอวีย์ ผู้ฟื้นฟูอัส-สุนนะฮฺ เป็นอิมามและนักหาฟิซ(นักท่องจำ)

ชื่อหนังสือ
    มะอาลิม อัต-ตันซีล

อะกีดะฮฺของท่าน
    ท่านคือคนที่มีอะกีดะฮฺสะลัฟ เป็นผู้ยืนยันในพระนามและคุณลักษณะของอัลลอฮตามการกำหนด/ยืนยันของอัลลอฮที่มีต่อพระองค์เอง ในเรื่องนี้นั้น ท่านได้กล่าวไว้ในบทนำของหนังสือของท่านที่ทรงคุณค่ายิ่งชื่อ ชัรหฺ อัส-สุนนะฮฺ จุดเด่นของหนังสือตัฟสีรเล่มนี้ คือ ท่านจะยืนยันในพระนามและคุณลักษณะของอัลลอฮ(ตามแนวทางสะลัฟ) แต่ก็มีบ้างที่ท่านพลาดพลั้งไปตีความคุณลักษณะของพระองค์บางประการ(ทั้งๆที่ สิ่งนี้สวนทางต่อแนวทางของอุละมาอ์สะลัฟ) เช่น คุณลักษณะแห่งความเมตตา(อัร-เราะหฺมะฮฺ) , ความละอาย(อัล-หะยาอ์) , ความโกรธกริ้ว(อัล-ฆ็อฎบฺ) ความเมตตา(อัร-เราะหฺมะฮฺ)นั้น ท่านตีความไปว่า คือ อิรอดะตุลลอฮ อัล-ค็อยรฺ (ความประสงค์ของอัลลอฮในการทำ/มอบ/ตอบแทนความดีแก่ผู้กระทำดี 1 : 18) และท่านตีความความละอาย(อัล-หะยาอ์) ว่าคือ อัต-ตัรกฺ วัล มันอฺ(การปล่อยวาง/ละทิ้ง และการปกป้อง/ป้องกัน 1 : 43) และตีความความโกรธกริ้ว ว่าคือ อิรอดะฮฺ อัล-อินติกอม(ความประสงค์ของอัลลอฮในการเกลียดชัง/โกรธกริ้ว/ตอบแทนความชั่วแก่ผู้กระทำชั่ว 1 : 23)

ลักษณะโดยทั่วไป
    ท่านอธิบานอายะฮฺอย่าง่ายและกระชับ หนังสือเล่มนี้เดิมทีแล้ว เป็นมุคตะศ็อร(ฉบับย่อ)จากหนังสือตัฟสีร อัษ-ษะอฺละบีย์ แต่ท่านป้องกันการตัฟสีรดังกล่าวจากคำพูดที่บิดเบือนและหะดีษเมาฎูอ์(ท่านจึงนำมาเขียนใหม่) ดังที่ท่านชัยคุล อิสลาม อิบนุ ตัยมียะฮฺ ได้บอกไว้ในบทนำหนังสือของท่านชื่อ อุศูล อัต-ตัฟสีร หน้า 76
    ท่านนำเสนอคำพูดของอุละมาอ์สะลัฟ เกี่ยวกับประเด็นความเห็นที่แตกต่างในการตัฟสีรด้วย แต่มิได้ให้นำหนักกับรายงาน(หรือทัศนะ)ใดเป็นพิเศษ

ทัศนะของท่านต่อสายรายงาน
    ท่านมักจะนำเสนอการอรรถาธิบายที่มาจากอุละมาอ์สะลัฟโดยไม่ระบุสายรายงานของมัน แต่ท่านได้ระบุสายรายงานของมันจนถึงพวกเขาแล้วในบทนำของหนังสือตัฟสีรของท่าน ท่านจะตรวจสอบความถูกต้องของหะดีษที่อ้างถึงท่านเราะสูลุลลอฮ และในขณะเดียวกันนั้น ท่านก็ไม่ละเลยต่อหะดีษมุงกัรและเมาฎูอ์ แต่บางครั้ง ท่านเองก็รายงานหะดีษจากอัล-กัลบีย์(นักรายงานจอมโกหก)และนักรายงานที่อ่อนคุณสมบัติคนอื่นๆเช่นกัน

ทัศนะของท่านต่อหุก่มทางนิติศาสตร์
    ท่านอธิบายปัญหาทางนิติศาสตร์ด้วยภาษาที่ง่าย และนำเสนอประเด็นขัดแย้งที่มีอยู่ โดยไม่ปล่อยให้ยืดยาวจนเกินไป

ทัศนะของท่านต่อกิรออาต(หลักการการอ่านอัล-กุรอาน)
    ท่านอธิบายเกี่ยวกับกิรออาต(หลักการอ่าน) โดยไม่ยืดยาวมาก

ทัศนะของท่านต่ออิสรออีลียาต(เรื่องของเกี่ยวกับนบีอิสรออีล)
    ท่านนำเสนอเรื่องอิสรออีลียาตบางส่วน แต่ทว่า กลับมิได้แสดงความคิดเห็นใดต่อมันเลย(คือ มิได้วิพากษ์ถึงความถูกต้อง และความน่าเชื่อถือของรายงานอิสรออีลียาตที่ท่านนำเสนอ)

ทัศนะของท่านต่อวิชากวีนิพนธ์ , นะหฺวู(หลักไวยกรณ์) และหลักภาษา
    ท่านหลีกเลี่ยงการอธิบายที่มากเกินไปเกี่ยวกับการอิอฺรอบ(การอธิบายตำแหน่งหน้าที่ของคำ) และเรื่องที่เกี่ยวข้องกับบะละเฆาะฮฺ(วาทศิลป์ของภาษาอาหรับ) แต่ท่านจะอธิบายเฉพาะเรื่องที่นำไปสู่การเข้าใจความหมายอายะฮฺ
    
    (ที่มา : อัล-เกาลฺ อัล-มุคตะศ็อร อัล-มุบีน ฟี มะนาฮิจญ์ อัล-มุฟัสสิรีน เขียนโดย อบู อับดิลลาฮฺ มุหัมมัด อัล-หะมูด อัน-นัจญ์ดีย์ หน้า 14-15)

[zunnur@islamicsibling]

ตัฟสีร อบูหัยยาน

นักตัฟสีร
    อบู อับดิลลาฮฺ มุหัมมัด บิน ยูสุฟ บิน อลี บิน ยูสุฟ บิน หัยยาน อัล-อันดะลูซีย์ อัล-ฆ็อรนะษีย์ รู้จักในชื่อว่า อบูหัยยาน เกิดในปีฮิจเราะฮฺที่ 654 และเสียชีวิตในปีที่ 745

ชื่อหนังสือ
    อัล-บะหรฺ อัล-มุหีฏ (หรือรู้จักในชื่อว่า ตัฟสีร อบีหัยยาน)

อะกีดะฮฺของท่าน
    ท่านเป็นนักตีความ และมีอะกีดะฮฺอัช-อะรียยะฮฺ(ซึ่งขัดแย้งกับอะกีดะฮฺของอะฮฺลุสสุนนะฮฺ วัล ญะมาอะฮฺ)ซึ่งอ้างอิงความเห็นนี้จากอิบนุ อะฏิยยะฮฺ , อัซ-ซะมัคชะรีย์ , อัร-รอซีย์ และอัล-บาฆิลานีย์

ลักษณะโดยทั่วไป
    หนังสือตัฟสีรเล่มนี้ ถือเป็นแหล่งอ้างอิงสำคัญสำหรับผู้ที่ต้องการค้นคว้าในด้านการอิอฺรอบ(การอธิบายตำแหน่งหน้าที่ของคำ)สำหรับถ้อยคำต่างๆของอัล-กุรอาน เพราะผู้เขียนมีความสันทัดเชี่ยวชาญในวิชานะหฺวู(หลักไวยากรณ์)และรอบรู้ในทัศนะที่แตกต่างต่างๆของบรรดาผู้รู้วิชานะหฺวู ดังนั้น จึงมีการนำเสนอทัศนะความเห็นของอัซ-ซะมัคชะรีย์และอิบนุ อะฏิยยะฮฺด้วย แต่ก็มิลืมที่จะวิพากษ์ในทัศนะของทั้งสองท่านนี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งต่อทัศนะของอัซ-ซะมัคชะรีย์ในทัศนะความเห็นที่เป็นสายมุอฺตะซิละฮฺของท่าน
    และในช่วงท้ายในการตัฟสีรนั้น ผู้เขียนจะปิดท้ายด้วยร้อยแก้วและโคลงกอนต่างๆเพื่ออธิบายเนื้อหาอายะฮฺนั้นๆบนพื้นฐานของความหมายที่ถูกคัดสรร

ทัศนะของท่านต่อหุก่มทางนิติศาสตร์
    ผู้เขียนยังนำเสนอหุกุ่มทางนิติศาตร์และทัศนะต่างๆของบรรดาอุละมาอ์จากสี่มัซฮับและอุละมาอ์ท่านอื่นๆ ตลอดจนระบุหนังสือนิติศาสตร์ที่เป็นแหล่งอ้างอิงด้วย

ทัศนะของท่านต่อวิชากวีนิพนธ์ , นะหฺวู(หลักไวยกรณ์) และหลักภาษา
    ผู้เขียนมีความเชี่ยวชาญอย่างมากในประเด็นปัญหาเรื่องการอิอฺรอบ(การอธิบายตำแหน่งหน้าที่ของคำ)และวิชานะหฺวู(หลักไวยกรณ์) จนกระทั่งว่า หนังสือเล่มนี้อาจเป็นหนังสือ(ว่าด้วย)วิชานะหวฺูมากกว่าหนังสือตัฟสีรอัล-กุรอานเสียอีก
    ในตอนท้ายของตัฟสีรอายะฮฺต่างๆ ท่านจะพูดถึงวิชาบะยาน (การวิเคราะห์ความหมายมุ่งหมายของคำพูดที่อยู่เบื้องหลังสำนวน/การสื่อความหมายหนึ่งอย่างด้วยสำนวนคำพูดที่หลากหลาย) และบะดิอฺด้วย ท่านจึงสมควรได้รับตำแหน่งในฐานะอิมาม(ผู้นำ)ในวิชานะหฺวูและภาษาอรับ

ทัศนะของท่านต่อกิรออาต(หลักการการอ่านอัล-กุรอาน)
    ท่านจะรวบรวมกิรออาต(หลักการอ่าน)ต่างๆที่มุตะวาติร(แพร่หลาย)และที่ชาซ(ไม่แพร่หลาย) และกล่าวถึงความหมายของมันด้วยความรู้ในวิชาภาษาอรับ และท่านยังนำเสนอคำกล่าวของบรรดาอุละมาอ์สะลัฟและเคาะลัฟเพื่อทำความเข้าใจความหมายของอายะฮฺ โดยไม่ปล่อยให้คำพูดใดๆเล็ดรอดไปได้ แม้นจะมีชื่อเสียงแค่ไหนก็ตาม เว้นแต่ท่านจะทำการวิพากษ์วิจารณ์และแสดงความเห็นในความหมายที่ลึกซึ้งของมันในด้านการอิอฺรอบ(การอธิบายตำแหน่งหน้าที่ของคำ) , การบะดิอฺ(การแต่งสำนวนภาษาให้สละสลวย ทั้งในด้านเสียงอักษรและความหมาย) และการบะยาน(การวิเคราะห์ความหมายมุ่งหมายของคำพูดที่อยู่เบื้องหลังสำนวน/การสื่อความหมายหนึ่งอย่างด้วยสำนวนคำพูดที่หลากหลาย)

    (ที่มา : อัล-เกาลฺ อัล-มุคตะศ็อร อัล-มุบีน ฟี มะนาฮิจญ์ อัล-มุฟัสสิรีน เขียนโดย อบู อับดิลลาฮฺ มุหัมมัด อัล-หะมูด อัน-นัจญ์ดีย์ หน้า 37-38)

[abusaifullah]

อยากศึกษาทุกชุดเลย 

[الثوري]

อยากให้ท่านซุนนูรสรุปเนื้อหามาให้อ่านทุกชุดเลย   

[jundillah]

 
เป็นภาษาอาหรับไช่ไหม๋ครับ
แล้วแปลงเปนไทย ละครับ แนะนำอันไหนบ้าง

[zunnur@islamicsibling]

เอ่อ กันไว้ก่อน!!
หนังสือตัฟสีรพวกนี้ ไม่ใช่ว่าผมสรุปมาจากการอ่านมันทั้งหมดแล้วนะครับ เห่อะๆ
บางเล่มเคยอ่านแล้ว แต่ก็ไม่มากนัก และหลายๆเล่มก็ไม่เคยอ่าน จับแตะยังไม่เคยเลย
แต่ที่สรุปมานำเสนอข้างต้นนั้น มาจากพี่น้องจากต่างแดน ที่เขาผ่านการอ่านมาแล้ว และได้ประมวลและสรุปมาให้ดังข้างต้นที่ได้นำเสนอไปบางส่วนแล้วนั่นแหล่ะครับ

ยังเหลืออีกประมาณ 13 เล่มนะครับ ฝากติดตาม และดุอาอ์ให้ผู้นำเสนอ(ผมเองแหล่ะ ^__^) ด้วยนะครับ ช่วงนี้ ร่างกายไม่ค่อยแข็งแรง(ป่วย)เลยหยุดๆไป อินชาอัลลอฮ หายดีเมื่อไหร่ จะเข้ามาปั่นกระทู้นี้ และกระทู้อื่นๆที่ยังค้างคานะครับ อินชาอัลลอฮ

 

[الثوري]

เข้าใจครับว่าที่ซุนนูรนำเสนอมานั้นเป็นเพียงบทวิเคราะห์แบบแผนหรือวิธีวิทยาในการเรียบเรียงของตัฟสีรแต่ละเล่ม (منهجية التفسير) ไม่ใช่การสรุปเนื้อหา แต่ถึงกระนั้นก็ยังหวังว่าท่านซุนนูรจะอุตสาหะไปอ่านมาแล้วมาสรุปเนื้อหามา (เป็น مختصر)ให้พวกเราได้ตามอ่านกันทั้งหมด

 

[الثوري]

เป็นภาษาอาหรับไช่ไหม๋ครับ
แล้วแปลงเปนไทย ละครับ แนะนำอันไหนบ้าง

ขออนุญาตตอบนะครับ

ฉบับที่แปลเป็นไทยแล้วหลัก ๆ ก็มีดังนี้ครับ

1.ความหมายคัมภีร์อัลกุรอาน ภาษาไทย ของสมาคมนักเรียนเก่าอาหรับแห่งประเทศไทย
2.ตัฟฮีมุลกุรอาน ของเมาลานา อบุล อะอฺลา เมาดูดียฺ แปลโดย อาจารย์บรรจง บินกาซัน ทั้งชุดมี 8 เล่ม
3.ฟีซิลาลิลกุรอาน ของซัยยิด กุฏบฺ แปลโดย สุนทร มาลาตี ยังตีพิมพ์ออกมาไม่หมดครับ

แนะนำทั้งสามเล่มเลยครับ