พิมพ์

[ittakullah2]

แปลและเรียบเรียงโดย อบูมุฮัมมัด ฮนิส ฟิตยะตุลฮัก

หากเราจะรำลึกถึงการครบรอบปีหลังจากการฮิจญเราะฮฺ เราควรใช้เวลานี้ให้เป็นโอกาสแห่งการรำลึกถึงชาวอันซอร ผู้ที่เป็นสาเหตุให้การฮิจญเราะฮฺในครั้งนั้นเป็นความจริงขึ้นมา ซอฮาบะฮฺ ผู้มีเกียรติเหล่านั้น ได้อุทิศชีวิตและร่างกายทั้งหมดของพวกเขาเพื่อทำให้แผ่นดินของพวกเขาเป็นจุดเริ่มต้นของการเผยแผ่อิสลาม

ประชาชาติอยู่ในภาวะต้องการผู้นำที่มีทั้งความสามารถ ความยินดีที่จะขายสถานะภาพและตำแหน่งของเขาเพื่อให้การสนับสนุนอิสลามและดำเนินรอยตามแบบอย่างของชาวอันซอร

ช่วงสมัยคอลีฟะฮฺ อุมัร อิบนุ ค็อตตอบ มีความจำเป็นที่ต้องใช้ปฏิทินแน่นอน ซอฮาบะฮฺได้แสดงความคิดเห็นระหว่างกันต่อปฏิทินที่จะนำมาใช้  คำถามสำคัญคือปฏิทินควรเริ่มจากปีใด หลังจากที่ได้พิจารณากันพอสมควร  ท่านอุมัร ตัดสินใจยอมรับความคิดเห็นของท่านอาลีและเลือกปีแห่งการฮิจญเราะฮฺ เป็นปีแห่งการเริ่มต้นของปฏิทินอิสลาม และเดือนแรกของปฏิทินคือ เดือนมุฮัรรอม

ชาวอันซอร ผู้ให้การช่วยเหลืออิสลาม

   เหตุการณ์แห่งการฮิจญเราะฮฺเป็นการกลับไปสู่จุดสำคัญในประวัติศาสตร์ของอิสลาม อิบนุฮะญัร อัล อัซกอลานี ในหนังสือฟัตฮุลบารี บันทึกไว้ว่า มีรายงานว่า ท่านคอลีฟะฮฺอุมัร กล่าวว่า “เหตุการณ์แห่งการฮิจญเราะฮฺเป็นการแยกความจริงออกจากความเท็จ ดังนั้น จงให้เหตุการณ์นี้เป็นจุดเริ่มต้นแห่งการนับศักราช”

   อย่างไรก็ตาม การฮิจญเราะฮฺกลายมาเป็นความจริงก็เนื่องมาจากชาวอันซอรได้ให้บัยอะฮฺ(สันตยาบันแห่งความจงรักภักดี)ต่อท่านนบีมุฮัมมัด   ดังนั้น ด้วยกับการเริ่มต้นของศักราชใหม่นี้ เราควรใช้เวลานี้ใคร่ครวญถึงแบบอย่างของชาวอันซอรตรึกตรองดูว่าพวกเขามีบทบาทสำคัญต่อการสถาปนาอิสลามอย่างไร จนทำให้อิสลามมีอำนาจในด้านการปกครองและเป็นจุดเริ่มต้นของการเผยแผ่อิสลาม ทำให้อิสลามแผ่ขยายไปทั่วจากชายแดนประเทศจีน ไปยังชายแดนของฝรั่งเศสภายในระยะเวลาไม่ถึงศตวรรษ

คุณธรรมและความดีงามของชาวอันซอร

   ในมหาคัมภีร์อัลกุรอ่านอันทรงเกียรติ  อัลลอฮฺได้อธิบายถึงชาวอันซอรด้วยกับคุณลักษณะที่บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลายปรารถนาที่จะได้มา ชาวอันซอรคือผู้ที่ให้การช่วยเหลือและปกป้องท่านรซูลุลลอฮฺ  อัลลอฮฺพึงพอใจต่อพวกเขา และพวกเขาก็พึงพอใจต่อพระองค์ และพระองค์ทรงเตรียมอัลญันนะฮฺให้เป็นที่พำนักอันถาวรชั่วนิรันดร์แก่พวกเขา  อัลลอฮฺ กล่าวไว้ ความว่า “บรรดาบรรพชนรุ่นแรกในหมู่ผู้อพยพ (ชาวมุฮาญิรีน) และในหมู่ผู้ให้ความช่วยเหลือ (ชาวอันซอรจากมะดีนะฮฺ) และบรรดาผู้ดำเนินตามพวกเขาด้วยการทำดีนั้น อัลลอฮฺทรงพอพระทัยในพวกเขา และพวกเขาก็พอใจในพระองค์ด้วย และพระองค์ทรงเตรียมไว้ให้พวกเขาแล้ว ซึ่งบรรดาสวนสวรรค์ที่มีแม่น้ำหลายสายไหลผ่านอยู่เบื้องล่าง พวกเขาจะพำนักอยู่ในนั้นตลอดกาล นั่นคือชัยชนะอันใหญ่หลวง” ซูเราะฮฺอัตเตาบะฮฺ อายะฮฺ ที่ ๑๐๐

   ในฮะดีษซอฮีฮฺ รายงานว่า พวกเรามีความจำเป็นต้องรักชาวอันซอร

   “ความรักต่อชาวอันซอรเป็นเครื่องหมายแห่งความศรัทธา และการเกลียดชังชาวอันซอรเป็นเครื่องหมายของมุนาฟิก” บุคอรีและมุสลิม

   “ไม่มีใครนอกจากบรรดาผู้ศรัทธาที่จะรักพวกเขา ไม่มีใครนอกจากพวกมุนาฟิกที่จะเกลียดชังพวกเขา ผู้ที่รักพวกเขาคือผู้ที่รักอัลลอฮฺ และผู้ที่เกลียดชังเขาคือผู้ที่เกลียดชังอัลลอฮฺ” ติรมีซีย์

   “ไม่มีผู้ที่ศรัทธาต่ออัลลอฮฺและวันกิยามะฮฺคนใดที่จะเกลียดชังชาวอันซอร” มุสลิม

   ยิ่งไปกว่านั้น ท่านรซูลุลลอฮฺ รักชาวอันซอร “ท่านรซูลุลลอฮฺ เห็นผู้หญิงและเด็ก (ชาวอันซอร) กำลังเดินมา (บางรายงานกล่าวว่า “ฉันคิดว่า อนัส กล่าวว่า “พวกเขากลับมาจากงานเลี้ยงนิกะฮฺ) ท่านรซูลุลลอฮฺ ยืนขึ้นและกล่าว สามครั้ง “ขอสาบานด้วยพระนามของอัลลอฮฺ ท่านมาจากผู้ที่เป็นที่รักมากที่สุดของฉัน” บุคอรี

    “หญิงชาวอันซอรคนหนึ่งกับลูกของนางมาหาท่านนบีและพูดคุยกับท่าน” ดังนั้น ท่านนบี จึงกล่าวว่า “ขอสาบานด้วยผู้ที่ชีวิตของฉันอยู่ในพระหัตถ์ของพระองค์ พวกท่าน(ชาวอันซอร) เป็นที่รักยิ่งของฉันจากผู้คนทั้งหลาย” ท่านกล่าวสิ่งนี้สองครั้ง  บันทึกโดยมุสลิม

มีต่อ.....

[ittakullah2]

ซะอฺด อิบนุ มุอ๊าซ

ระหว่างบรรดาชาวอันซอรทั้งหลาย การรับอิสลามของซะอฺด อิบนุ มุอ๊าซเป็นจุดสำคัญในการทำให้มะดีนะฮฺกลายมาเป็นรัฐอิสลาม ก่อนที่มุศอับ อิบนุ อุมัยรฺ เชิญชวนซะอฺด(เผ่าของเขามาจากชาวอันซอร)สู่อิสลาม  อัสอัด อิบนุ ซุรอเราะฮฺ กล่าวว่า “โอ้ มุศอับ ขอสาบานด้วยพระนามของอัลลอฮฺ หากผู้นำที่ได้รับการเชื่อฟังจากกลุ่มคนของเขามายังท่าน และเขายอมรับในสิ่งที่ท่านนำมา จะไม่มีผู้ใดในหมู่พวกเขาหลงเหลืออยู่เลย (ยอมรับด้วยกันทั้งหมด)

หลังการรับอิสลาม ซะอฺด กลับไปยังเผ่าของเขาและถามพวกเขาว่า “โอ้ บนู อับดุลอัชฮัล ในกลุ่มชนของพวกท่าน ฉันมีสถานะภาพเช่นไร” พวกเขาตอบว่า “ท่านคือผู้นำของพวกเรา รวดเร็วที่สุดในผลประโยชน์ของพวกเรา ดีที่สุดในการตัดสิน และเป็นผู้นำที่นำโชคดีมาสู่เรามากที่สุด” เขา (ซะอฺด) กล่าวว่า “ฉันจะไม่พูดกับใครก็ตามจากพวกท่าน จนกว่าพวกท่านจะศรัทธาต่ออัลลอฮฺและศาสนทูตของพระองค์” ผลก็คือ ทุกคนทั้งชายและหญิงจากเผ่าของเขายอมรับอิสลาม

ก่อนสงครามบดัร ท่านรซูลุลลอฮฺ ปรึกษาบรรดาซอฮาบะฮฺว่า พวกเขาควรจะออกไปเผชิญหน้ากับชาวกุเรชหรือไม่  ซอฮาบะฮฺบางท่านให้ความคิดเห็นของพวกเขาแล้ว แต่ท่านรซูลุลลอฮฺ ยังคงกล่าวว่า “โอ้ พวกท่าน จงให้คำแนะนำแก่ฉัน” (ท่านหมายถึงชาวอันซอร ผู้ที่ให้สัตยาบันแห่งความจงรักภักดีแก่ท่าน ณ อัลอะกอบะฮฺ) เมื่อชาวอันซอรรู้ตัวว่าท่านรซูลุลลอฮฺ   หมายถึงพวกเขา ซะอฺด อิบนุ มุอ๊าซ กล่าวว่า “เหมือนกับว่าท่านกำลังหมายถึงพวกเรา โอ้ท่านรซูลุลลอฮฺ” ท่านนบี   ตอบว่า “ใช่” ซะอฺด จึงกล่าวว่า “เราศรัทธาต่อท่าน เราประกาศสัจธรรมของท่าน และเราเป็นพยานว่าสิ่งที่ท่านนำมายังเรานั้นคือสัจธรรม และเราได้ให้แก่ท่านซึ่งสัญญาและข้อตกลงของพวกเราว่า เราจะเชื่อฟังและปฏิบัติตามท่าน ดังนั้น จงไปตามที่ท่านปรารถนาเถิด เราจะอยู่กับท่านและด้วยกับผู้ที่ส่งท่านมา ถ้าท่านจะขอให้พวกเราข้ามทะเลนี้และถ้าท่านลงไปในทะเล เราก็จะลงไปกับท่าน ไม่มีคนใดที่จะละทิ้งท่าน พวกเราไม่รังเกลียดที่จะเผชิญหน้ากับศัตรูของพวกเราในวันพรุ่งนี้  พวกเรามีประสบการ์ในสงคราม  พวกเรามีความสามารถในการรบ  มันอาจจะเป็นสิ่งที่ดีถ้าหากอัลลอฮฺอนุญาตให้เราได้แสดงให้ท่านเห็นบางสิ่งซึ่งมันจะนำความสุขมายังท่าน ดังนั้น จงนำเราไปสู่ความจำเริญของอัลลอฮฺเถิด”

ชัดเจนที่สุด ซะอฺด อิบนุ มุอ๊าซ ได้แสดงบทบาทที่สำคัญต่อชีวิตในการช่วยเหลือท่านรซูลุลลอฮฺ และในการสถาปนาอิสลามให้เป็นแนวทางแห่งการดำเนินชีวิต แท้จริง อัลลอฮฺ ได้ยกตำแหน่งของท่านแล้ว อิหม่ามบุคอรีรายงานว่า ท่านญะบีร กล่าวว่า “ฉันได้ยินท่านรซูลุลลอฮฺ กล่าวว่า สวรรค์สั่นสะเทือนกับการเสียชีวิตของซะอฺด อิบนุ มุอ๊าซ”

ขณะที่บรรดามุสลิมกำลังหามร่างของซะอฺด พวกเขากล่าวว่า “พวกเราไม่เคยหามมัยยัตใดที่เบามากกว่านี้มาก่อนเลย” และท่านรซูลุลลอฮฺ กล่าวตอบพวกเขาว่า “ไม่มีสิ่งใดที่ทำให้ร่างของเขาเบาขึ้น แต่มันเป็นเพราะบรรดามะลาอิกะฮฺได้ลงมาและหามเขาร่วมไปกับพวกท่าน มะลาอิกะฮฺเหล่านั้นไม่เคยลงมาก่อนเลย” สิ่งนี้ถูกรายงานในตะบาก็อต อิบนุ ซะอฺด

เมื่อวิญญานของซะอฺดถูกนำมายังอัลลอฮฺ ญิบรีล อะลัยฮิสลาม มายังท่านรซูลุลลอฮฺและกล่าวว่า “ดวงวิญญานที่ดีนี้เขาคือใคร ประตูแห่งสวรรค์ถูกเปิดสำหรับเขา และบัลลังก์เคลื่อนไหว” บันทึกโดยอิหม่ามอะหมัด

มีต่อ...

[LiKalimatil-Ulya]

กำลังรอ

[ittakullah2]

การแสวงหาความช่วยเหลือ ขั้นตอนสู่การได้มาซึ่งอำนาจ

   ชาวอันซอรบรรลุสู่สถานภาพพิเศษของพวกเขาด้วยการให้ความช่วยเหลือแก่ท่านรซูลุลลอฮฺ อย่างไรก็ตาม การช่วยเหลือไม่ได้มาจากการที่ไม่ได้ทำอะไรเลย  ตรงกันข้าม ท่านรซูลุลลอฮฺทำงานอย่างหนักเพื่อเรียกร้องกลุ่มชนที่มีอำนาจเพื่อให้ความช่วยเหลือแก่ท่าน ท่านรซูลุลลอฮฺเข้าหามากกว่า ๑๕ เผ่า แต่ไม่มีใครยอมรับการเชิญชวนของท่าน

   รายงานจากอิบนุอับบาส ในหนังสือฟัตฮุลบารีของอิบนุฮะญัร  กล่าวว่าท่านอาลี อิบนุ อบีตอเล็บกล่าวว่า “เมื่ออัลลอฮฺสั่งให้ท่านนบีเข้าหาเผ่าอาหรับ ฉัน (ท่านอาลี) และท่านอบูบักรไปด้วยกันกับท่านนบีไปยังมินาจนถึงลานของเผ่าอาหรับ”

    ดังนั้น มันถูกบัญญัติมาซึ่งคำสั่งในการเข้าหาเผ่าอาหรับและแสวงหาการสนับสนุนจากพวกเขา  และเช่นเดียวกัน การกำหนดเวลาแห่งการเข้าหานี้มาจากอัลลอฮฺ ดังมีหลักฐานจากท่านอาลี อิบนิ อบีฏอลิบ การกำหนดเวลาของคำสั่งนี้เกิดขึ้นในเวลาเดียวกันกับการสูญเสียการปกป้องและการช่วยเหลือของท่านนบี ท่านนบีไม่มีความปลอดภัยและไม่ได้รับการปกป้อง  ชาวกุเรชไม่อนุญาตให้ท่านทำการเผยแผ่และในขณะเดียวกันท่านรซูลุลลอฮฺไม่มีความหวังว่าสังคมมักกะฮฺจะยอมรับอำนาจของท่านเนื่องจากคนส่วนใหญ่ในมักกะฮฺไม่ยอมรับอิสลาม

   ดังนั้นท่านรซูลุลลอฮฺ   ถูกสั่งให้แสวงหาความช่วยเหลือ เพื่อสนับสนุนให้การเรียกร้องเชิญชวนและนำอิสลามสู่ตำแหน่งที่เหมาะสมกับในการเป็นข้อบทบัญญัติ  มีอำนาจในการปกครองและการบริหารจัดการทุกด้านอย่างครอบคลุม  ท่านรซูลุลลอฮฺ เริ่มต้นทำงานนี้ด้วยการแสวงหาการสนับสนุนจากชาวฏออิฟ ซึ่งเป็นเผ่าที่ได้รับการพิจารณาว่าเป็นเผ่าที่มีอำนาจและความเข้มแข็งมากกว่าเผ่าอื่นๆในคาบสมุทรอาหรับในขณะนั้น  ในความเป็นจริง ชาวฏออิฟเป็นคู่แข่งของชาวกุเรชในเรื่องของความเข้มแข็ง อำนาจบารมีและศักดิศรี การปฏิบัติการณ์ครั้งนี้  ถูกคาดคั้นจาก วะลีด อิบนิ มุฆีเราะฮฺ  ด้วยการถามว่า ทำไมอัลกุรอ่านไม่ถูกประทานลงมายังบุคคลสำคัญของชาวมักกะฮฺหรือฏออิฟ (แทนการประทานลงยังมุฮัมมัด)  “และพวกเขากล่าวว่า ทำไมอัลกุรอ่านจึงไม่ถูกประทานลงมาให้แก่ชายผู้มีความสำคัญแห่งสองเมืองนี้” ซูเราะฮฺอัซซุครุฟ อายะฮฺที่ ๓๑

มีต่อ....

[ittakullah2]

ชาวอันซอรในยุคของพวกเราอยู่ที่ไหน?

   ดังที่เราได้เห็นภาพแห่งความน่ากลัว  เราเห็นภาพของถนนในฆ็อซซะฮฺไหลนองเต็มไปด้วยเลือดของประชาชาติอันมีเกียรตินี้ อย่างไรก็ตาม รากเหง้าของปัญหานี้คือปัญหาของทั่วโลก  ฉะนั้น จำเป็นที่ทั่วโลกต้องช่วยกันแก้ไข ถึงเวลาอีกครั้งแล้วที่เราอยู่ในภาวะที่ต้องการผู้ที่มีความเป็นผู้นำ ที่มีลักษณะเช่นเดียวกับชาวอันซอร ผู้ที่มีความยินดีติดตามท่านนบีไปทุกแห่งหน แม้ว่าท่านจะนำพวกเขาลงไปในมหาสมุทรก็ตาม

   สภาพของมุสลิมในปัจจุบันนี้เปรียบเสมือนสภาพของมุสลิมในสมัยท่านนบีก่อนการฮิจญเราะฮฺ มุสลิมไม่มีความปลอดภัยและศัตรูของอิสลามมีอำนาจเหนือกว่า  เป็นสิ่งที่คล้ายคลึงกันระหว่างการที่สุมัยยะฮฺและมุสลิมอื่นๆถูกฆ่าอย่างโหดเหี้ยมในมักกะฮฺ  และการที่พี่น้องของเราถูกสังหารหมู่ในฆ็อซซะฮฺ ปากีสถาน อัฟกานิสถาน แคชมีร เชชเนีย และที่อื่นๆ   อย่างไรก็ตาม เมื่อท่านรซูลุลลอฮฺได้รับการช่วยเหลือจากชาวอันซอร ท่านนบีสามารถให้สถานที่ลี้ภัยแก่บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย  ในทำนองเดียวกัน หากว่าชาวอันซอรในยุคปัจจุบันลุกขึ้นและตระหนักว่าอิสลามมีความสำคัญมากกว่าทรัพย์สิน ครอบครัวและชีวิตของพวกเขา แน่นอน อินชาอัลลอฮฺ  พวกเขาจะให้การปกป้องแก่พี่น้องมุสลิมจากอาวุธของผู้ปฏิเสธศรัทธา แต่! ชาวอันซอรในยุคของเราอยู่ที่ไหน?

   มุสลิมทั้งหลายจะต้องทำงานเพื่อเรียกร้องให้ผู้มีอำนาจของพวกเราให้การสนับสนุนอิสลาม เราต้องทำให้คนที่มีอำนาจเหล่านั้นเชื่อว่าการได้รับ “อัลญันนะฮฺ” เป็นสิ่งที่สำคัญมากกว่าตำแหน่งทางทหารและเหรียญรางวัล เราจะต้องทำให้พวกเขาตระหนักว่าสิ่งต่างๆไม่มีน้ำหนักในวันแห่งการตัดสินตอบแทน นอกจากสิ่งที่พวกเขาใช้ไปในหนทางของอัลลอฮฺเท่านั้น

   ขอให้อัลลอฮฺช่วยเหลือพวกเราให้พวกเราทำงานดังเช่นบรรดาซอฮาบะฮฺได้กระทำและเชิญชวนผู้มีอำนาจและอิทธิพลสู่อิสลาม ขอให้อัลลอฮฺประทานทางนำแก่กลุ่มชนผู้มีอำนาจจากมวลหมู่มุสลิม ขอให้อัลลอฮฺเปลี่ยนสภาพความยากจนของพวกเราและความกลัวของพวกเราสู่ความปลอดภัยและความรุ่งเรืองด้วยเถิด

จบ...

[shakoor]

อ่าววจบแล้วหร่อ...กำลังขึ้นเลย

[shakoor]

บังผม..ขออนุญาต
นำเอาบทความนี้ไปเผยแพร่ต่อนะครับ...