พิมพ์

[ittakullah2]

 

ช่วงภาระกิจค่ายกำลังจะเข้ามาเยือนอีกครั้ง และการทำงานครั้งใหม่ทุกครั้ง ควรได้มีการทบทวนบทเรียนหรือข้อผิดพลาดจากการทำงานในครั้งที่ผ่านๆไป เพื่อจะได้ไม่ทำให้ข้อผิดพลาดเหล่านั้นเกิดขึ้นอีกครั้ง ดังนั้น จึงอยากให้ผู้น้องทุกท่าน ร่วมกันทบทวนหรือเสนอแนะว่ามีอะไรบ้างที่เป็นสิ่งที่ต้องพึงระวังการการทำค่ายของเรา

ใครจะนับหนึ่งก่อนเอ่ยยยย?????

[Hafizulhaq]

สิ่งที่ควรระวัง : การประชุมพี่เลี้ยงที่ยืดเยื้อ

สาเหตุ : เพราะความล่าช้าในการหาบทสรุปของวาระหรือประเด็นในการประชุม ที่ต่างคนต่างก็พยายามนำเสนอ ซึ่งบางครั้งอาจจะไม่ใช่เรื่องที่เป็นแกนหลักหรือส่งผลต่อค่ายมากนัก

เหตุผล : เพราะอาจจะส่งผลต่อการตื่นละหมาดศุบฮฺ และการอ่อนเพลียของพี่เลี้ยง ทำให้เกิดการง่วงในช่วงเวลากลางวัน และทำให้เวลาที่บรรดาพี่เลี้ยงควรใช้ชีวิตกับน้งค่ายให้มากที่สุดลดน้อยลงไป

วิธีแก้ไข : ก็ว่ากันไป...

[Abuiklas]

ปัญหา : ความเป็นระบบ ระเบียบในค่าย

รายละเอียด : ข้าวของต่างๆซื้อมาแล้ว บางทีก็หาไม่เจอ จนต้องมีการซื้อกันซ้ำซ้อน หรือกว่าจะหาเจอก็เล่นเอาเหนื่อย ทั้งๆที่ห้องก็มีอยู่แค่นั้น แต่ด้วยความเป็นระเบียบของพวกพี่เลี้ยง ที่วางของกันเรื่ยราด นอนกันเกลื่อนกลาด อยากให้มีการจัดให้เป็นระบบ เช่น แยกห้องเก็บอุปกรณ์ไว้เฉพาะ และควรมีคนสักคนที่ดูแล และรู้ว่าของนั้นๆอยู่ตรงไหน ยังไง

การแก้ไข : ต้องวางกฎระเบียบกันดีๆ

เดี๋ยวคิดออก จะมาต่อ

[Abuiklas]

ปัญหา  : ขาจรต้องไม่ว่างงาน

รายละเอียด :  บรรดาพี่เลี้ยงขาจรทั้งหลาย มาแล้วเหมือนล่องลอย ตัวเขาเองก็รู้สึกว่า เป็นพลเมืองพี่เลี้ยงชั้น 2 เขาควรได้รับมอบหมายงานให้เป็นกิจลักษณะและมีการสร้างความรู้สึกร่วม เพื่อบรรลุวัตถุประสงค์ของค่าย แต่จริงๆพี่เลี้ยงขาจรนี้ ถ้าไม่จำเป็น ไม่อยากได้ เพราะมาทำๆแล้วก็ไป ไม่มีส่วนได้ส่วนเสียกับค่าย

แก้ไข : อยากให้มีมาตรการว่า ขาจรทั้งหลายจะได้รับอนุญาตให้ร่วมค่ายได้ก็ต่อเมื่อมีการแจ้งชื่อก่อนล่วงหน้าอย่างชัดเจน จะได้ระบุหน้าที่รับผิดชอบได้ถูก ถ้าใครหาความแน่นอนอะไรไม่ได้ เช่น ไม่รู้จะได้มาเมื่อไหร่ ไม่รู้จะอยู่ได้กี่วัน ถ้าขนาดนั้นก็ไม่ต้องมา ดีที่สุด

[บก.ชั่วคราว]

มันมีเยอะอ่ะนะ ของที่อยากจะเสนอ แต่ยังเรียบเรียงไม่ได้
ขอมาป่วนก่อนแล้วกัน...พี่น้องท่านอื่นๆเชิญก่อนเลยนะครับ...

[บก.ชั่วคราว]

มาเรื่องแรกที่อยากจะนำเสนอนะครับ
คงไม่ใช่เป็นข้อควรระมัดระวัง แต่เป็นแค่ข้อเสนอแนะ

อยากจะเสนอให้หลักสูตรค่ายผู้นำทุกค่าย เน้นย้ำเรื่องภาคปฏิบัติให้มาก มากกว่าที่เป็นอยู่...
อุดมการณ์เป็นสิ่งสำคัญ...แต่จะทำอย่างไรให้อุดมการณ์ได้ออกมาในรูปแบบเชิงปฏิบัติการมากขึ้น...

ผมหมายถึง...เชิงปฏิบัติทั้งภายในและภายนอก...
เช่นเราสอนให้น้องรักศาสนา รักการทำงานรับใช้ศาสนา..และรักในการสร้างความใกล้ชิดกับอัลลอฮฺ
แต่ดูเหมือนว่าพวกเราเองก็ไม่ได้สร้างเข้มข้นกับการปฏิบัติอ้ะม้าลศาสนา ไม่ได้สร้างความใกล้ชิดกับอัลลอฮฺมากซักเท่าไหร่ อันนี้รวมทั้งผมด้วย

มีกี่คนในค่ายที่รักษาอัซการทั้งตอนเช้าและตอนเย็นได้...
มีกี่ครั้งที่พี้เลี้ยงให้ความสำคัญและกระตุ้นเรื่องนี้...และเรื่องอื่นๆอีกหลายเรื่องด้วย

ผมก็เห็นการกระตุ้นด้วยคำพูดบ้างเป็นบางครั้ง...แต่ก็ไม่ได้รับการปฏิบัติจากน้อง...
เพราะพวกเราพี่เลี้ยงเองก็ไม่ได้ปฏิบัติ...
จนบางครั้งเราเอง...ก็ต้องไปกำชับพี่เลี้ยงและน้องบางคนเป็นรายๆไป

มีกี่คืน...คืนหนึ่งมีกี่คน...ที่พวกเราพี่เลี้ยงลุกขึ้นละหมาดตะฮัจยุดตอนกลางคืน...
เพื่อสร้างความใกล้ชิดกับอัลลอฮฺ...เพราะเรากำลังทำงานให้กับอัลลอฮฺ

แปลกมั๊ย...เราบอกว่า...เราทำงานให้กับอัลลอฮฺ
แต่...ไม่ได้หาช่วยงเวลา โดยเฉพาะยามค่ำคืน...เพื่อกราบทูลถวาย...รายงานการทำงาน...
รายงานอุปสรรค...แด่พระองค์...เหมือนกับที่นบีเราเคยทำเป็นตัวอย่าง...
จะเอาอะไรมากกับเรื่องแบบนี้ เพราะพี่เลี้ยงบางท่าน...บางครั้งก็มาละหมาดซุบฮฺไม่ทันด้วยซ้ำ...

มีกี่บทเรียนที่เราสอนน้อง...แล้วเราได้ปฏิบัติกับมัน...
อายไม๊...สิ่งที่เราสอนน้องออกไป...น้องได้ปฏิบัติ...เพื่อนร่วมงานได้ปฏิบัติ...
แต่เรา...ไม่..

บางครั้ง...ผมว่า...
อาจจะต้องมาทบทวนเนียตของทีมงาน...เป้าหมายของค่าย...และแนวทางของค่ายทุกค่ายใหม่ด้วยกระมัง...

มอัฟด้วยหากกระทบกระเทือนความรู้สึก...มาก...ไปหน่อย
สรุปที่พูดมาทั้งหมด เรื่องที่จะเสนอเรื่องแรกคือ...เน้นการปฏิบัติภายในค่ายด้วยครับผม...
เอาแค่นี้ก่อนนะครับ อินชาอัลลอฮฺจะพยายามเสนอ...

[اليوم الموعود]

 
เห็นด้วยครับ
เรื่องการเป็นแบบอย่างของพี่ค่ายเป็นเรื่องสำคัญ
เรื่องพูดในสิ่งที่ตนไม่ได้ทำ
เรื่องสั่งให้คนอื่นทำ แต่ตัวเอง...ไม่ทำ
ล้วนเป็นเรื่องใหญ่
และเป็นความผิดที่ไม่ใช่เบา ๆ เลยทั้งสิ้น
อัลลอฮฺทรงสำทับเอาไว้ในอัลกุรอาน
อินชาอัลลอฮฺเดี๋ยวจะมาต่อในรายละเอียดครับ
ขอดุอาอ์ต่ออัลลอฮฺให้พระองค์ทรงทำให้เราเป็นผู้ที่ทำอิบาดะฮฺต่อพระองค์และทำงานรับใช้พระองค์ด้วยความบริสุทธิ์ใจ

[اليوم الموعود]

ปัญหา : ความเป็นระบบ ระเบียบในค่าย
พวกพี่เลี้ยง ที่วางของกันเรื่ยราด นอนกันเกลื่อนกลาด

เห็นด้วยอย่างยิ่งเลยครับ
ขอบอกตามตรงนะครับ พอได้เข้าไปในห้องพี่เลี้ยงเห็นสภาพความเป็นระเบียบอันแสนเรียบร้อย(ประชด)ของพี่เลี้ยงที่วางของเรี่ยราดและนอนกันเกลื่อนกลาดชนิดเท้าคนนั้นไปพาดคอคนนี้
บอกตามตรง ผมเห็นแล้วรู้สึกอนาถใจมาก[/color]

 

[abu_mustaqfir]

ปัญหา : ความเป็นระบบ ระเบียบในค่าย
พวกพี่เลี้ยง ที่วางของกันเรื่ยราด นอนกันเกลื่อนกลาด
ปัญหาต่อไปคือ
การอนไม่ตรงเวลาของรุ่นพี่
ทำให้การทำงานตอนวันใหม่ไม่เต็มที่

[ittakullah2]

ขุด มาต่อกันนะครับ

เอาให้รอบด้านเลย ทั้งด้านกิจกรรม มารยาทหรือพฤติกรรมต่างๆและอื่นๆด้วยนะครับ

[MUHSIN@BSRU]

  ผมก้อมายเคยปายค่ายฟิตอ่ะน่ะแต่จากประสบการณ์อ่ะ
ค่ายทุกค่ายมันมีปัญหาอะรัยมันย่อมเกิดขึ้นได้เพราะการทดสอบจากอัลลอฮฺ
สำคัญอยู่ที่ว่า เราอย่าลืมเนียตเพื่ออัลลอฮฺและที่ผมอยากจะเตือนพี่น้องก้อคือ
ระวังนัฟซูตะกั๊บโบรฺน่ะครับ  มันมักจะเดขึนกับหลายๆๆคนรวมถึงผมด้วย

[ittakullah2]

มาต่อกันนะครับ

[บก.ชั่วคราว]

ผมก้อมายเคยปายค่ายฟิตอ่ะน่ะแต่จากประสบการณ์อ่ะ
ค่ายทุกค่ายมันมีปัญหาอะรัยมันย่อมเกิดขึ้นได้เพราะการทดสอบจากอัลลอฮฺ
สำคัญอยู่ที่ว่า เราอย่าลืมเนียตเพื่ออัลลอฮฺและที่ผมอยากจะเตือนพี่น้องก้อคือ
ระวังนัฟซูตะกั๊บโบรฺน่ะครับ  มันมักจะเดขึนกับหลายๆๆคนรวมถึงผมด้วย

สิ่งที่ต้องระมัดระวังมิใช่เฉพาะในค่ายฟิตฯนะครับ...
รวมถึงทุกค่าย..เลย..

[MUHSIN@BSRU]

ผมก้อมายเคยปายค่ายฟิตอ่ะน่ะแต่จากประสบการณ์อ่ะ
ค่ายทุกค่ายมันมีปัญหาอะรัยมันย่อมเกิดขึ้นได้เพราะการทดสอบจากอัลลอฮฺ
สำคัญอยู่ที่ว่า เราอย่าลืมเนียตเพื่ออัลลอฮฺและที่ผมอยากจะเตือนพี่น้องก้อคือ
ระวังนัฟซูตะกั๊บโบรฺน่ะครับ  มันมักจะเดขึนกับหลายๆๆคนรวมถึงผมด้วย
 
สิ่งที่ต้องระมัดระวังมิใช่เฉพาะในค่ายฟิตฯนะครับ...
รวมถึงทุกค่าย..เลย..

ช่ายมันอันรายมากๆๆเพราะว่ามันเกิดโดยที่เราไม่รู้ตัวจิงๆๆ
บางครั้งอ่ะน่ะกว่าเราจะรู้ก้อสายเกินไปเสียแล้ว
แต่ ที่อัลลอฮฺทรงอภัยโทษให้กับบ่าวของพระองค์เสมอแม้ว่าเราจะทำผิด
70/วัน ก้อตาม

[ittakullah2]

วันนี้ขอเสนอมั่งนะครับ

สิ่งหนึ่งที่สมควรระมัดระวังในค่าย คือ

การบกพร่องต่อหน้าที่ เช่น การไม่เชื่อฟังผู้นำ การไม่ทำตามกฎระเบียบค่าย การไม่กระตือรือร้นต่อหน้าที่ของตนเอง หรือไม่เป็นเป็นหูเป็นตาคอยสอดส่องดูแลให้กันและกัน

การบกพร่องในหน้าที่ตรงนี้จะตรงผลต่อมาคือ

อมีรเครียด เพราะสมาชิกไม่มีความกระตือรือร้นต่อหน้าที่ของตนเอง จนบ่อยครั้งที่ต้องลงมือทำเอง และทำให้เกิดภาวะไร้ระเบียบในค่าย เช่น อมีรแบ่งหน้าที่ต่างๆให้รับผิดชอบแต่คนที่รับผิดชอบกลับไม่ปฏิบัติหรือกระทำสิ่งเหล่านั้น

หรืออย่างเวลานอน สมมุติว่า อมีรกำหนดว่า อย่างช้าหลังเที่ยงคืนทุกคนควรจะนอน ไม่สมควรที่ใครจะทำอะไรหลังจากนั้นแล้ว แต่กลับมีบางส่วนกลับไม่นอน และส่งผลต่อการตื่นละหมาด และส่งผลต่อการทำกิจกรรม คือน้องทำกิจกรรม แต่พี่นอน ทั้งพี่เลี้ยงและฝ่ายต่างๆ จนบางครั้ง ก็เคยคิดว่าพวกนี้เขามาทำอะไรกันเนี่ยมานอนหรือมาทำอะไร เพราะเห็นว่าเวลาส่วนมากนอน ดังที่เราจะเห็นว่า บางครั้งกิจกรรมไม่พร้อม เพราะคนรับหน้าที่เพิ่งตื่น หรือไม่ได้เตรียมในช่วงเช้าเพราะใช้เวลาไปกับการนอน เพิ่งมาเตรียมเอาตอนใกล้ถึงกิจกรรม หรือ บางครั้งอาหารเสร็จไม่ทัน หรืออื่นๆเป็นต้น ทำให้กระทบต่อเวลาและการทำกิจกรรมและการนอน
บางครั้ง ใกล้ถึงเวลาเริ่มกิจกรรมแต่คนรับผิดชอบเพิ่งอาบน้ำ เป็นต้น หรือบางครั้ง หลังทำกิจกรรมเสร็จต่างคนต่างแยกย้าย ไม่มีใครเก็บของ บ่อยครั้งที่อมีรหรือพี่แก่ๆต้องมาเก็บให้

และบ่อยครั้งที่ จาน ชาม หรือ แก้วน้ำตั้งระเกะระกะ แต่ไม่มีใครช่วยกันเก็บหรือ น้ำอาบไม่มีหรือเปิดน้ำทิ้งเอาไว้ หรือมัสยิดไม่สะอาดก็ต้องรอเวรรับผิดชอบมากวาดอย่างเดียว เป็นต้น

เหล่านี้คือปัญหาที่ส่งผลมาจากการไม่เชื่อฟังผู้นำ หรือการบกพร่องต่อหน้าที่ของตนเอง และการไม่เอาใส่ใจซึ่งกันและกัน

ฉะนั้น ประการแรก ทุกคนพึงทราบและตระหนักเอาไว้เสมอว่า เมื่อเรามาอยู่ในค่าย เราจะทำประโยชน์อะไรให้มากที่สุดในค่าย ถึงแม้ไม่ใช่หน้าที่ประจำของเรา แต่ถ้าจะทำให้การทำงานสมบูรณ์มากขึ้นเราก็ควรยื่นมือเข้าไปทำตรงนั้น

ประการต่อมา การเชื่อฟังผู้นำเป็นสิ่งสำคัญ เมื่อสั่งให้ทำก็ต้องทำ เช่น กำหนอเวลานอนก่อน ห้าทุ่มหรือเที่ยง ทุกคนก้ต้องกำชับกัน บริหารเวลาของตนเองให้ได้ตามนั้น หรือสั่งนัดประชุม ๙ โมง ทุกคนก็ต้องกำชับกันและควรเตรียมพร้อมก่อนั้น เป็นต้น

ประการที่สาม ทุกคนต้องตืนตัวสำหรับหน้าที่ของตนเอง ควรเตรียมตัวให้พร้อมก่อนการทำกิจกรรมเสมอ และควรรับผิดชอบเคลียร์ทุกอย่างหลังทำกิจกรรม พึงระลึกไว้ว่า เรามาที่นี่เพื่อเสียสละ ฉะนั้น ไม่ต้องคิดว่า ตั้งเอาไว้เดี๋ยวก็คงมีใครมาเก็บ แต่จงคิดว่า ทำอย่างไรเราถึงจะตักตวงผลบุญเอาไว้ให้ได้มากที่สุด

ประการสุดท้าย อยากให้คิดว่า นี่คือ คลังขุมทรัพย์อันยิ่งใหญ่ที่เราจะมาตักตวง ฉะนั้น อะไรที่ทำได้ และจะทำให้การทำงานของเราดีขึ้น ถึงแม้ไม่ใช่หน้าที่ของเรา ก็จงทำเถิด เช่นเมื่อเห็นมัสยิด สกปรก ก็จงกวาดเถิดไม่ต้องรอให้ใครใช้หรือไม่ต้องรอเวรรับผิดชอบมาทำก็ได้ เห็นอะไรไม่เป็นระเบียบก็ช่วยกันจัดการให้เรียบร้อย อย่าลืมว่า คนที่มีคุณค่ามากที่สุด ก็คือ คนที่ให้ประโยชน์มากที่สุดเช่นกัน ถามตนเองตลอดเวลาว่าวันนี้ เราทำอะไรมั่ง นอกจาก กินและก็นอน เราได้มีคุณค่าคู่ควรกับการใช้เวลาอยู่ในค่ายมากน้อยแค่ไหน

นี่คือเบื้องต้นที่อยากจะไว้ สำหรับการทำค่ายทุกๆค่ายนะครับ