ขณะนี้เวลา 6:59 น. 10/10/52 ผมเริ่มเขียนบันทึกต่อ
00:30 น. 8/10/52
รถทัวร์เดินทางมาถึง บขส.นครสวรรค์ เพื่อมารับหัวหน้าคณะเดินทาง “อับดุลอะซีม” นั่งเอง หลังจากจากเขาขึ้นรถมาเรียบร้อย ก่อนที่เขาจะนั่งลงในที่นั่งที่เตรียมไว้ให้ เขาก็ให้สล่ามผมและอันวารตามมารยาทอิสลาม ที่นั่งของเขาอยู่แถวเดียวกันกับผมและอันวาร และคู่นั่งของเขาเป็นผู้หญิง (นี่ถ้าภรรยาบังแกรู้ มีเรื่องแน่ ^^) แล้วเราก็แยกย้ายกันพักผ่อน ผมก็ยังปวดท้องตามเคยเลยไม่ค่อยได้หลับเท่าไหร่ z z z z Z คร่อก ฟี้ คร่อก ฟี้ …………….
อัลฮัมดุลิลละฮฺ สิ่งที่เฝ้ารอมาตลอด 3 ชั่วโมง อัลลอฮฺประทานโอกาสให้ผมได้พบมันแล้ว อะไรน่ะหรือ ? ห้องน้ำไงครับพี่น้อง รถแวะพัก ณ ที่ซื้อของฝากประจำจังหวัดนครสวรรค์ ให้เวลา 30 นาทีในการจัดการชีวิต กิน ดื่ม ล้างหน้า เข้าห้องน้ำ ฯลฯ เอาเลยครับ ตามอัธยาศัย ผมแทบจะใช้เวลาทั้งหมดอยู่ในห้องน้ำ ซึ่งก็คว้าน้ำเหลวอีกเช่นเคย ปวดท้องจี๊ดแต่ไม่มีอะไรในกอไผ่ มากกว่าลมที่ทยอยกันออกมา อืมมม มันก็โล่งขึ้นนิดหน่อย ก่อนขึ้นรถผมอาบน้ำละหมาดอย่างเรียบร้อย (มีเพียงบรรดาผู้ศรัทธาเท่านั้นที่จะรักษาน้ำละหมาดนะครับ ลองไปดูผู้ปฏิเสธศรัทธาสิ เขาอาบน้ำละหมาดกันซะเมื่อไหร่ แล้วถ้าเราก็อยู่แบบไม่มีละหมาด เราก็แอบคล้ายๆเขานะ ผมเลยอาบน้ำละหมาดดีกว่า ได้ซิกรุลลอฮฺสบายใจด้วย แถมผลบุญของการอาบน้ำละหมาด และดุอาอฺหลังอาบน้ำละหมาดก็มากมายมหาศาล โอกาสนี้ขอเชิญชวนพี่น้องที่อ่านบันทึกการเดินทางของผม ให้ฝึกรักษาน้ำละหมาดไว้นะครับ)
นายท่าประกาศเรียกขึ้นรถแล้ววววว ผมเดินขึ้นรถอย่างสุขุม ก่อนจะนั่งลงที่เบาะบังอับดุลอะซีม แซวผมด้วยคำถามที่ว่า “เป็นนักบวชหรือ ?” เราก็ขำกัน ก่อนจะนึกถึงคำพูดของพี่น้อง ญะมาอัตตับลีฆคนหนึ่ง ที่เขาบอกว่าเขาเป็นพระแขก ตอนขึ้นรถเมล์ กระเป๋ารถเมล์เลยไม่กล้าเก็บเงินค่าโดยสาร ยิ่งนึกยิ่งขำ นี่ถ้าเมื่อกี้ผมบอกตำรวจรมควันว่าผมเป็นนักบวช เขาคงมีมารยาทกับผมดีกว่านี้นะ ……….. z z z z Z คร่อก ฟี้ คร่อก ฟี้ หลับกันอีกแล้ว ไม่รู้ไปอดนอนจากไหนกันมา แต่สำหรับผมเสียงบรรยายศาสนธรรมโดยผู้รู้ซุนนะฮฺท่านหนึ่งจาก mp4 ยังคงดังก้องในหูของผม ก่อนที่ผมจะปล่อยให้เขาพูดคนเดียวโดยที่ผมก็หลับเช่นกัน
6:00 น. โดยประมาณ “ พม่า มอญ กะเหรี่ยง ไม่มีบัตรเตรียมตัวลงที่ด่านตรวจคนเข้าเมืองเลยนะครับ เดี๋ยวจะมีรถไปส่งที่ชายแดน ส่วนใครที่บัตรเตรียมแสดงบัตรให้เจ้าหน้าที่ตรวจด้วยนะครับ “ เสียงคนขับรถประกาศดังสนั่นรถเลยทีเดียว เล่นเอาผมตื่นจากภวังค์ ควักกระเป๋าเงินออกมาแสดงบัตร ณ ด่านนี้เอง ทำให้ผมรู้ว่า คนทีนั่งรอบๆผมเนี่ย คนต่างชาติเพียบเลย มีทั้งเข้าเมืองถูกกฎหมายและผิดกฎหมาย ต่างต้องลงรถที่นี่อย่างจำใจ รอให้ทางไทยพาไปส่งที่ชายแดนพม่า (แต่พม่าในพื้นที่แม่สอด ก็บอกว่า ไปส่งทำไมก็ไม่รู้ เที่ยงๆ บ่ายๆ เย็นๆ ก็กลับเข้ามาทางไทยอีกรอบแล้วพวกที่ถูกจับส่งกลับประเทศน่ะ เลยทำให้ผมคิดว่า นี้อาจเป็นงานที่เปลืองงบประมาณเปล่าๆอีกชิ้นหนึ่งของทหารและตำรวจ มองในแง่ดี เขาก็ทำตามหน้าที่ที่ต้องเชื่อฟังผู้บังคับบัญชาเขาล่ะเนอะ เหมือนมุสลิมเราที่ต้องเชื่อฟังปฏิบัติตามอัลลอฮฺ นั่นไงล่ะครับ)
ครึ่งชั่วโมงหลังจากนั้น อัลฮัมดุลิลละฮฺ เดินทางมาถึงท่ารถแม่สอดเสียที ลงจากรถขนของเสร็จ บังอันวารจะเดินไปจองตั๋วขากลับเลย แต่ทว่า เขาเปิดขาย 7:00 น. ก็เลยอดซื้อ เพราะนี่เพิ่ง 6:30 น. เอง เราก็เลือกเดินทางมาที่บ้านครูท่านหนึ่งใกล้ๆโรงเรียนอิสลามศึกษา เดินทางโดย”รถกะป้อ” ใครรู้จักบ้างเอ่ย? แถวๆ หนองคายเขาเรียก “สกายแลป” เอ่างงได้อีกสิ มันคือ มอไซค์พ่วงหลัง เดี๋ยวถ่ายรูปให้ดูขากลับแล้วกัน รอดูท้ายๆบันทึกนะครับ
ถึงหน้าบ้านครูแล้ว ค่าโดยสาร 150 บาท แพงเอาการเลย มีคนแก่หน้าตาคุ้นๆนั่งอยู่หน้าบ้าน เราเดินไปสล่ามท่าน อ่อ นึกออกแล้ว พ่อตาครูนั่นเอง เขาบอกว่าครูการีมไปโรงเรียนตั้งแต่เช้าแล้ว พวกเราเลยขนของเข้าบ้านด่วน เพราะอยากไปกิน ชา กาแฟ โอวัลติน กับปาท่องโก๋ หรือโรตี ซึ่งเป็นอาหารพื้นบ้านยามเช้าของคนแถวๆนี้เลย อาหารร้านนี้ก็พอไปได้ แต่ถ้าจะให้อร่อยเฟี้ยว ต้องร้านที่อยู่แถวๆมัสยิดมะดินะฮฺ(แม่สอด ไม่ใช่ที่ซาอุฯนะครับท่าน) ร้านนั้นจะเพอเฟค แทบทุกอย่างเลย ค่าอาหารมื้อนี้ ก็ 44 บาท ขากลับจากร้านเห็นครูอยู่ไกลๆ ในโรงเรียนจึงเดินเข้ามาสล่าม และขอตัวกลับไปพักผ่อนที่บ้านครู
พ่อตาครูและน้องเขยครูช่วยกันทำกับข้าวเอาอาหารเช้ามาเลี้ยง อัลฮัมดุลิลละฮฺ อัลลอฮฺส่งผู้ช่วยเหลือมาเยอะจริงๆ กินอิ่มพร้อมดุอาอฺให้ผู้เลี้ยงอาหารเรียบร้อย เราก็มาแยกเสื้อผ้าที่บริจาคนิดหน่อย ก่อนจะหลับกันอีกครั้งครับท่าน แต่ว่าผมไม่ลืมที่จะอ่าน ซูเราะฮฺ อัลกะฮฟิ ซึ่งเป็นซุนนะฮฺในวันศุกร์ พี่น้องลองหารายละเอียดดูนะครับ พออ่านจบผมก็หมดแรงทันที z z z z Z คร่อก ฟี้ คร่อก ฟี้………………
ผู้เขียน
หัวข้อ: จากนนทบุรีสู่แม่สอด จุดเริ่มต้นของการทำงาน #2 (อ่าน 739 ครั้ง)
