อัสลามูอาลัยกุมวาเราะฮฺมาตุลลอฮฺวะบารอกาตุฮฺ
ขอทักทายพี่น้องอีกครั้งหลังจากที่หายหน้าหายตาไปพักใหญ่ ทำได้แต่โผล่เข้ามาแว้บๆ
ตอนนี้ เราอยู่กับท่านฮัสบียัลลอฮฺและมิตรสหาย ณ รังมดแห่งหนึ่ง
ช่วงนี้ไม่ค่อยเห็นบอร์ดขยับเขยื้อนสักเท่าไหร่ เลยไม่ทราบว่าข่าวคราวฝั่งพี่น้องเป็นอย่างไรกันบ้างเอ่ย?
ฝั่งนี้มีความสุขมากครับที่ได้อยู่กับพี่น้อง
จะไม่เล่าถึงสารทุกข์สุขดิบจากการได้ไปเยี่ยมเยียนพี่น้องทางเชียงใหม่กันบ้างหรอครับ
ก็ไม่ทราบว่าข่าวคราวผมบินไปถึงหูท่าน Muhajir ได้อย่างไรนะ?
แต่เอาเถอะ ในเมื่อถามมาจักไม่ตอบ ก็ใจร้ายอยู่ ขอเล่าคร่าวๆละกันนะ
เอาล่ะ ตั้งใจฟังนะ
ทริปนี้ เป็นทริปที่กะทันหันและกระชั้นชิดมาก ผมจึงอยากบินเดี่ยวโดยเงียบๆ โดยปราศจากเสียงอื้ออึง เพื่อความว่องไวในการเคลื่อนไหวของผมเอง
จุดประสงค์หลักก็คือเพื่อไปเยี่ยมน้องๆผมที่อยู่ ณ แดนเหนืออันไกลโพ้นนั่นเองครับ
เอาล่ะ มาดูภาพกันดีกว่า
ภาพแรกคือสถานที่พักอันชั่วคราวของผมกับการเดินทางครั้งนี้ครับ โรงเรียนอัตตักวานั่นเอง ซึ่งมีน้องค่ายอย่างอนัสและอุษัยมีนคอยให้ความสะดวกสบาย

และนี่ก็คือ บรรยากาศยามเย็นของภายในโรงเรียนที่ถ่ายจากระเบียงห้องพักครับ

และนี่ก็คือ "ถั่วฟืนร้อน" หน้าโรงเรียน อาหารเช้าของผมมื้อแรกครับ บอกได้คำเดียวว่า "โค-ตะ-ระ-อร่อย" เลย

อยู่ที่โรงเรียนอัตตักวาได้คืนหนึ่ง พรุ่งนี้เช้าผมก็ต้องเดินทางไปแม่สายต่อ เพื่อไปยังบ้านของน้อง ซอลาฮุดดีน นั่นเองครับ ใช้เวลาเดินทางประมาณสี่ชั่วโมงครึ่งจากเชียงใหม่
น้องเราก็ต้อนรับได้อย่างอบอุ่นมาก พาเราขึ้นดอยเวาพร้อมเป้ใบใหญ่ เล่นเอาหอบแฮ่กๆอยู่พักใหญ่ แต่อุ่นใจเมื่อได้เห็นวิวประเทศพม่าจากข้างบน

จากนั้นน้องก็พาผมไปยังชายแดนไทย พม่า เสียค่าผ่านแดน 30 บาท

บวกกับอีกสิบบาทที่ฝั่งพม่า

จนมาถึงบ้านของน้องเขา ซึ่งอยู่ใกล้ๆมัสยิดแห่งนี้ หลังจากจิบน้ำบ๊วยและลูกบ๊วยจนพอชื่นใจแล้ว เราก็เดินจากไป

เป็นที่น่าเสียดายอย่างมากที่ผมมีเวลาแค่สองชั่วโมงเท่านั้นที่จะอยู่กับน้องเขา จึงไม่ค่อยมีโอกาสพาพี่น้องไปชมสถานที่ต่างๆของเมืองพม่ามากนัก เอาเป็นว่าครั้งนี้มาเยี่ยมเยียมครอบครัวน้องเขาให้พอหอมปากหอมคอ ไว้คราวหน้าถ้ามีโอกาสโอกาสอีกครั้ง จะพาพี่น้องไปยังสถานที่ต่างๆ ณ บ้านเกิดเมืองนอนของพี่น้องร่วมอุดมการณ์ของเรา แน่นอนคราวหน้าจะไม่ใช่ตัวผมคนเดียวอีกแล้ว
คราวนี้ผมจึงต้องลากลับไทยก่อน เนื่องจากรถทัวร์รออยู่
ขากลับ ขอแวะแชะกับป้ายเหนือสุดแดนสยามนี่ก่อนละกัน

และแล้ว ผมก็ต้องจากจากแม่สายกลับไปยังเชียงใหม่สถานพำนักชั่วคราวของผมต่อไป
หลังจากที่เสร็จสิ้นภารกิจหลักของผมแล้ว วันรุ่งขึ้นผมก็ต้องกลับบางกอกเมืองแห่งความว้าวุ่นอีกครั้ง หลังจากที่ได้จากลาน้องรอมดอน น้องอุษัยมีน น้องมุสตาดีน น้องอนัสเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ผมก็กลับมายังรังโดยสวัสดิภาพ
อัลฮัมดุลิลลาฮฺ...