แค่คนทำงาน จากพี่ค่ายถึงน้องค่ายที่รัก.....และทีมงานทุกคน
โดย อบู-อันซอรี
--------------------
ขณะที่นั่งพิมพ์บทความชิ้นแรกในรอบหลายปี นี้อยู่ .... ค่ายใหญ่ช่วงเดือนเมษายนที่ผ่านมา ณ โรงเรียนกลางทุ่งนาแถวหนองจอก .... ที่น้องพี่ต่างก็ได้สัมผัสความหอมหวานของการที่ได้ร่วมกันขัดเกลาอีหม่านกันและกัน ก็คงผ่านไปแล้วกว่าครึ่งปี ... กว่าครึ่งปี... กาลเวลาช่างผ่านไปเร็วเสียนี่...
"พวกเจ้านั้นเป็นประชาชาติที่ดียิ่ง ซึ่งถูกอุบัติขึ้นสำหรับมนุษยชาติ...."
เสียงกล่าวบทบัญญัติอันสูงส่งอันเป็นสโลแกนค่ายที่ดังสนั่นกึกก้องกังวานทั่วทั้งค่ายในแต่ละวัน.... อาจยังคงตราตรึงใจของเหล่าชาวค่ายทุกๆคน ที่ไม่เพียงแต่ต้องการให้เป็นแค่เสียงที่เปล่งกล่าวออกมาครั้งแล้วครั้งเล่า ตามคำสั่งของพี่ค่ายเท่านั้น .... แต่เราชาวค่ายทุกคน ต่างตระหนักที่จะพยามยามนำโองการอันสูงส่งที่กล่าวออกมา ประยุกต์ใช้อย่างจริงจัง ให้ชีวิตมีการเปลี่ยนแปลงจากโองการดังกล่าวอย่างเป็นรูปธรรม...
กว่าครึ่งปี .. ที่ก่อนออกจากค่าย พี่ๆค่ายต่างก็ฝากฝังด้วยความรักและห่วงใยแก่น้องค่ายที่รักยิ่ง ถึงการทำงาน การยืนหยัด การสานต่อภารกิจอันยิ่งใหญ่ของผู้ที่จะรักษาตำแหน่ง “เยาวชนแห่งสัจธรรม” ณ ที่พระองค์ .... ซึ่งมันคงเป็นหนทางที่ไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ ทุกคนต่างก็ตระหนักดี
“หรือพวกเจ้าคิดว่า พวกเจ้าจะได้เข้าสวรรค์ โดยที่เยี่ยงอย่างของผู้ที่ล่วงลับไปก่อนพวกเจ้า ยังมิได้มายังพวกเจ้าเลย ซึ่งบรรดาความลำบาก และความเดือดร้อนได้ประสบแก่พวกเขา และพวกเขาได้รับความหวั่นไหว จนกระทั่งเราะสูลและบรรดาผู้ศรัทธา ซึ่งอยู่กับเขา กล่าวขึ้นว่า เมื่อไร เล่าการช่วยเหลือของอัลลอฮฺจะมีมา? พึงรู้เถิดว่า แท้จริงการช่วยเหลือของอัลลอฮฺใกล้อยู่แล้ว” (อัลบะเกาะรอฮฺ :214)
กว่าครึ่งปี ... การติดต่อระหว่างพี่ค่ายและน้องค่ายยังคงมีอยู่ ตามแผนของค่าย (แม้ช่วงหลังๆดูเหมือนจะหายๆไปบ้างในบางศูนย์) ที่ไม่เพียงแค่ให้ค่ายจัดขึ้นจบแล้วก็จบไป เพราะนั่นก็เหมือนกับการลงทุนที่เปล่าประโยชน์... เราชาวค่ายทุกคนต่างตระหนักดีว่า... ค่ายจบ แต่ภารกิจชีวิตยังไม่จบ ...แต่มันเพิ่งเริ่มต้นต่างหาก
จึงมีการวางรูปแบบการติดต่อและรวมตัวกัน กระตุ้นขัดเกลากันและกันหลังค่าย ในรูปแบบศูนย์ก็ดี พ่อบ้าน-น้องบ้านก็ดี... โรงเรียนก็ดี....
วันนี้... เชื่อว่าพี่ๆหลายคน รวมถึงผู้เขียน... ได้เห็นถึงความมุ่งมั่นในการทำงานของน้องๆ จากการประชุมวางแผน การเคลื่อนไหวในแต่ละศูนย์ (แม้อาจไม่ใช่ทั้งหมดทุกศูนย์...ตามแต่ความสามารถ) ต่างก็ชูกูร-ขอบคุณในความโปรดปรานของพระองค์ ที่อย่างน้อยทำให้พี่ๆรู้สึกว่า ค่ายที่เราลงแรงตรียมมาข้ามปี ก็ไม่ได้สูญเปล่า...
อย่างไรก็ดี.... แม้ภายนอกอาจเห็นว่า หลังค่ายจบ... หากเราจะมองจากการวมตัว การประชุมแต่ละศูนย์ แต่ละที่ ที่ดูเหมือนจะมีผลงานต่างๆออกมาเป็นรูปธรรมให้ได้เห็นกัน....แต่ก็อยากขอฝากทั้งตัวเองและพี่น้องชาวค่ายทุกคนด้วยความรักและเป็นห่วง....
....... หากมีการประชุม พบปะ โดยเฉพาะเมื่อต้องมีการวางแผนงานต่างๆของศูนย์หรือกลุ่ม อยากให้เรา พยายามกระตุ้นกันและกันตลอดเวลาในวงประชุมศูนย์ โรงเรียน หรือโอกาสที่มารวมตัวกันวางแผนพูดคุยงานสานต่อต่างๆก็ดี ..ที่เราต่างสละเวลาอันมีค่า มาวางแผน ประชุมต่างๆนาๆ .. แม้มันดูเหมือนจะเป็นสิ่งที่น่าพอใจในระดับหนึ่งในแง่ชิ้นงาน และการเคลื่อนไหวของศูนย์... แต่มาถึงตอนนี้.. เราควรประเมิน - ถามตัวเองเสมอว่า ถึงตอนนี้ เราได้อะไรจากศูนย์...จากการรวมกลุ่ม...มากน้อยแค่ไหน.. มันทำให้สมาชิกทุกคนมีอีหม่าน มีการขัดเกลาตัวเองมากน้อยเพียงใด... หรือมาประชุมเพราะ ... พี่ๆศูนย์บังคับไห้มา ....เกรงใจพี่น้องคนอื่น ...หรือเหตุผลอื่นๆที่มันไม่ใช่เป็นความอิคลาส แสวงหาในความประเสริฐของญะมาอะฮฺ หรือการขัดเกลาอย่างแท้จริง..เพราะนี่คือสาเหตุหลักของการที่ต้องมีศูนย์ ต่างๆ... พี่น้องทุกคนก็ทราบและตระหนักดี
งานต่างๆทั้ง งานค่าย งานที่ต้องจัดหาน้องๆรุ่นต่อไป งานจัดหาทุนของศูนย์ งานเอกสาร หรืองานอื่นๆของศูนย์ อาจเป็นเพียงเครื่องมือ และตัวผลักดันให้สมาชิกในญะมาอะฮฺได้บรรลุเป้าและฝึกฝนการทำงานไปในตัว.....
แต่มันอาจไร้ค่า..หากน้องๆที่รัก หรือพี่ๆก็ดี มองว่ามันเป็น"ภาระ" หรือ "สิ่งที่ต้องสานต่อจากค่าย” หรือ “สิ่งที่พี่ๆสั่งมาให้สานต่อ" เป็นต้น..... หากเป็นเช่นนั้น... เราอาจขาดทุนไปโดยไม่รู้ตัว......ซึ่งเป็นสิ่งที่ผู้เขียนเองเคยประสบ ถ้าหากเราขาดการทบทวนและกระตุ้นเน้นย้ำเป้าหมายตลอดเวลาระหว่างการทำงาน
เหล่านี่อาจเป็นมุมมองหนึ่ง ที่อาจถูกหรือผิด...พระองค์ทรงรู้ดียิ่ง แต่มันมาจากความเป็นห่วง ความรัก และหวังให้เราชาวค่ายทุกคน ได้ทำงานในหนทางของพระองค์ หนทางที่หวังจะเป็นเยาวชนแห่งสัจธรรม’ หนทางที่ต้องการแสดงผลงานต่อพระองค์ ....ได้อย่างถูกเป้าหมาย และคุ้มค่าที่สุด..... อินชาอัลลอฮฺ
“จงกล่าวเถิดมุหัมมัดว่า พวกท่านจงทำงานเถิด แล้วอัลลอฮฺจะทรงเห็นการงานของพวกท่าน และเราะสูลของพระองค์ และบรรดามุอฺมินก็เห็นด้วย และพวกท่านถูกนำกลับไปยังพระองค์ ผู้ทรงรอบรู้ในสิ่งที่เร้นลับและสิ่งที่เปิดเผยแล้วพระองค์จะทรงแจ้งแก่พวกท่านในสิ่งที่พวกท่านได้กระทำไว้” (อัตเตาบะฮฺ / 105)
ผู้เขียน
หัวข้อ: แค่คนทำงาน จากพี่ค่ายถึงน้องค่ายที่รัก.....และทีมงานทุกคน[อบู-อันซอรี] (อ่าน 814 ครั้ง)
