พิมพ์

[Abdulmateen]

ชอบนาทีที่ 5.12 มากกว่า คุณหมอทำไปได้

ท่ามกลางสังคมที่แฝงเร้นไปด้วยอันตราย
ท่ามกลางพายุของสิ่งแวดล้อมที่คอยบั่นทอนอีหม่าน
ท่าามกลางเมฆหมอกที่คอยกันแสงสู่ความมืดมัว
 
เมื่อเวลา 12.38 น.(โดยประมาณ) ของวันพุธที่ 13 มกราคม 2553 ณ หอพักม.รังสิต
หลังจากกลับมาจากห้องเรียน ด้วยกับจิตใจที่ว้าวุ่นสับสน
ด้วยกับหัวใจที่หม่นหมอง ด้วยกับสภาพแวดล้อมที่จำเจ ส่งผลให้หัวใจห่อเหี่ยวไม่มีพลังในการทำงาน
ทันใดนั้นได้เปิดกระทู้ โอ้...นราธิวาส อีกสักครั้ง!! สายตาเหลือบไปเห็น you tube ประมวลภาพกิจกรรมค่ายอบรมจริยธรรม นราธิวาส
หลังจากรอให้เครื่องโหลดเสร็จ ทันทีที่ได้เห็นหน้าทั้งพี่ชายของผมที่ห่างหายไม่เจอกันมานานแรมปี น้องชายที่ผมแสนจะคิดถึง
ภาพบรรยากาศในค่ายที่ผมเคยร่วมทุกข์ร่วมสุขกับพี่น้องก็ได้ปรากฎขึ้นมาอีกครั้ง และครั้งนี้สิ่งที่นอกเหนือไปจากในค่ายในอดีตคือ
เมล็ดพันธุ์ที่พี่ๆได้บ่มเพาะมา ได้เจริญเติบโตเป็นกล้าไม้ที่ชูช่ออย่างสง่าผ่าเผยและงดงาม
เห็นเเล้วอดที่จะนั่งยิ้มคนเดียวไม่ได้ ผนวกกับเสียงนาชีดเสนาะหูอดทำให้เคลิ้มไปกับภาพที่กำลังนั่งชมอยู่
รู้สึกตัวอีกทีก็เมื่อสัมผัสกับน้ำอุ่นๆที่ไหลอยู่ข้างๆตาทั้งสองดวง
อยากบอกพี่น้องว่าชอบทุกชอต ทุกตอน ทุกวินาทีที่ได้ชม
  พี่น้องทุกๆท่านที่ทำให้หัวใจที่ห่อเหี่ยว กลับมาชุ่มช่ำ มีพลังในการก้าวต่อไปอีกครั้ง
 
ด้วยรักและห่วงใย
จากใจ hasbeeyallah

โอ้ว...หวานเยิ้มซะ..จนผมสัมผัสมันได้ ดูอาอฺให้พี่น้องมีแรงฮึดต่อไปน่ะครับ..เพื่ออัลลอฮเราสู้ตาย!!

[ABDULLATEEF]

ทุกครั้งที่ได้ดูได้เห็นภาพการทำงานร่วมกันในหนทางของอัลลอฮ ร่วมกับพี่น้องผู้ร่วมเคียงบ่าเคียงไหล่ของผม อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมาด้วยกับความปลื้มปิติยินดีเนื่องด้วยความดีที่เราร่วมกันสร้างสรรค์เพื่อพระองค์ ขอบคุณพี่น้องทุกคนที่อยู่กับผมคอยประคับประคองกัน ภูมิใจเป็นอย่างยิ่งที่มีพี่น้องแบบพวกท่านทั้งหลาย อัลฮัมดูลิลลาฮอัลลอฮทรงเมตตาผมเหลือเกิน

[Abdulmateen]

ทุกครั้งที่ได้ดูได้เห็นภาพการทำงานร่วมกันในหนทางของอัลลอฮ ร่วมกับพี่น้องผู้ร่วมเคียงบ่าเคียงไหล่ของผม อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมาด้วยกับความปลื้มปิติยินดีเนื่องด้วยความดีที่เราร่วมกันสร้างสรรค์เพื่อพระองค์ ขอบคุณพี่น้องทุกคนที่อยู่กับผมคอยประคับประคองกัน ภูมิใจเป็นอย่างยิ่งที่มีพี่น้องแบบพวกท่านทั้งหลาย อัลฮัมดูลิลลาฮอัลลอฮทรงเมตตาผมเหลือเกิน

..............ขออัลลอฮทรงตอบแทน

[LiKalimatil-Ulya]

พี่น้อง... ถามไรหน่อย

อามิรมีสิทธิสั่งปิดกระทู้ไม๊อะ

[zunnur@islamicsibling]

มีสิทธิ์ครับ แต่พวกเราไม่ยอม

[Abdulmateen]

น่าจะมีสิทธิ์น่ะ...ไม่ยอม (บวก ซาตู)

[الثوري]

ปิดเลย! ปิดเลย! ปิดเลย!      

[Hafizulhaq]

มีสิทธิ์อย่างเด็ดขาดเลยครับ
มองไปที่มุมบนขวาแล้วกดลบทิ้ง (ได้ป่าวเนี่ย...ยังไม่เคยทำ)

[AHMED]

ชอบนาทีที่ 5.12 มากกว่า คุณหมอทำไปได้

ท่ามกลางสังคมที่แฝงเร้นไปด้วยอันตราย
ท่ามกลางพายุของสิ่งแวดล้อมที่คอยบั่นทอนอีหม่าน
ท่าามกลางเมฆหมอกที่คอยกันแสงสู่ความมืดมัว
 
เมื่อเวลา 12.38 น.(โดยประมาณ) ของวันพุธที่ 13 มกราคม 2553 ณ หอพักม.รังสิต
หลังจากกลับมาจากห้องเรียน ด้วยกับจิตใจที่ว้าวุ่นสับสน
ด้วยกับหัวใจที่หม่นหมอง ด้วยกับสภาพแวดล้อมที่จำเจ ส่งผลให้หัวใจห่อเหี่ยวไม่มีพลังในการทำงาน
ทันใดนั้นได้เปิดกระทู้ โอ้...นราธิวาส อีกสักครั้ง!! สายตาเหลือบไปเห็น you tube ประมวลภาพกิจกรรมค่ายอบรมจริยธรรม นราธิวาส
หลังจากรอให้เครื่องโหลดเสร็จ ทันทีที่ได้เห็นหน้าทั้งพี่ชายของผมที่ห่างหายไม่เจอกันมานานแรมปี น้องชายที่ผมแสนจะคิดถึง
ภาพบรรยากาศในค่ายที่ผมเคยร่วมทุกข์ร่วมสุขกับพี่น้องก็ได้ปรากฎขึ้นมาอีกครั้ง และครั้งนี้สิ่งที่นอกเหนือไปจากในค่ายในอดีตคือ
เมล็ดพันธุ์ที่พี่ๆได้บ่มเพาะมา ได้เจริญเติบโตเป็นกล้าไม้ที่ชูช่ออย่างสง่าผ่าเผยและงดงาม
เห็นเเล้วอดที่จะนั่งยิ้มคนเดียวไม่ได้ ผนวกกับเสียงนาชีดเสนาะหูอดทำให้เคลิ้มไปกับภาพที่กำลังนั่งชมอยู่
รู้สึกตัวอีกทีก็เมื่อสัมผัสกับน้ำอุ่นๆที่ไหลอยู่ข้างๆตาทั้งสองดวง
อยากบอกพี่น้องว่าชอบทุกชอต ทุกตอน ทุกวินาทีที่ได้ชม
  พี่น้องทุกๆท่านที่ทำให้หัวใจที่ห่อเหี่ยว กลับมาชุ่มช่ำ มีพลังในการก้าวต่อไปอีกครั้ง
 
ด้วยรักและห่วงใย
จากใจ hasbeeyallah

ท่ามกลางสังคมที่สับสนวุ่นวาย
ท่ามกลางพายุหิมะที่พัดถล่มประเทศญี่ปุ่น
ท่ามกลางเมฆหมอกที่อึมครึมทั่วกรุงเทพมหานคร
 
เมื่อเวลา 19.15 น.(โดยประมาณ) ของวันพฤหัสบดีที่ 14 มกราคม 2553 ณ ออฟฟิต
หลังจากผู้จัดการกลับบ้านแล้ว ด้วยจิตใจที่คิดถึงภรรยาที่บ้าน และงานที่กองเป็นภูเขา
ทันใดนั้นได้เปิดกระทู้ โอ้...นราธิวาส อีกสักครั้ง!! สายตาเหลือบไปเห็น you tube
ประมวลภาพกิจกรรมค่ายอบรมจริยธรรม นราธิวาส
หลังจากคลิกเพื่อเล่น โดยไม่ต้องรอโหลดเสร็จเพราะเน็ทที่ออฟฟิตมันเร็ว
ทันที่ที่เห็นชายเครายาว มีท่าทาง อาการเหนื่อยหอบ (นาทีที่ 5.12) ความสับสนต่างๆได้หายไปพร้อมๆกับ
ความคิดที่เล่นเข้ามาในหัวว่า ความแก่เป็นเช่นนี้หรือ ดีจังที่เรายังไม่ถึงขั้นนี้
รู้สึกตัวอีกทีก็เมื่อท้องร้องออกมา ว่าถึงเวลากินข้าวแล้วนะ
เหลือบมองนาฬิกา อ่าววันนี้มีฮาลาเกาะที่กิ่งเพชรนี่นา น้องๆคงคิดถึงเราแย่แล้ว
แต่ในใจก็ยังไม่คลายจากมนเสน่าของค่ายที่นรา ...
สุดท้ายอยากจะฝากว่า

  นี่มันจบค่ายมาหลายวันแล้วนะ เมื่อไหร่จะส่งสรุปค่าใช้จ่ายให้ฝ่ายบัยตุลมาลซักที

ฝากบุคคลที่มีสวนเกี่ยวข้องทุกคนด้วยนะ จบค่ายแล้วภายใน 15 วัน
รบกวนส่งแบบฟอร์มที่ 2.1 ,2.2 และรายละเอียดพัสดุที่เหลื้อด้วย
ย้ำทุกค่ายนะ ไม่ใช่เฉพาะค่ายนี้
 
ด้วยรักและห่วงใย

คิดจะบริจาค คิดถึงฝ่ายบัยตุ้ลมาล กลุ่มฟิตยะตุลฮัก 

[zunnur@islamicsibling]

สรุปค่าใช้จ่าย สรุปชื่อน้องค่าย จะส่งไป อินชาอัลลอฮภายในวันที่ 17 มกราคม

[zunnur@islamicsibling]

ส่วนใบสรุปโครงการ อินชาอัลอฮ ภายในเดือนนี้ครับ อมีร

[บก.ชั่วคราว]

ชอบนาทีที่ 5.12 มากกว่า คุณหมอทำไปได้

ท่ามกลางสังคมที่แฝงเร้นไปด้วยอันตราย
ท่ามกลางพายุของสิ่งแวดล้อมที่คอยบั่นทอนอีหม่าน
ท่าามกลางเมฆหมอกที่คอยกันแสงสู่ความมืดมัว
 
เมื่อเวลา 12.38 น.(โดยประมาณ) ของวันพุธที่ 13 มกราคม 2553 ณ หอพักม.รังสิต
หลังจากกลับมาจากห้องเรียน ด้วยกับจิตใจที่ว้าวุ่นสับสน
ด้วยกับหัวใจที่หม่นหมอง ด้วยกับสภาพแวดล้อมที่จำเจ ส่งผลให้หัวใจห่อเหี่ยวไม่มีพลังในการทำงาน
ทันใดนั้นได้เปิดกระทู้ โอ้...นราธิวาส อีกสักครั้ง!! สายตาเหลือบไปเห็น you tube ประมวลภาพกิจกรรมค่ายอบรมจริยธรรม นราธิวาส
หลังจากรอให้เครื่องโหลดเสร็จ ทันทีที่ได้เห็นหน้าทั้งพี่ชายของผมที่ห่างหายไม่เจอกันมานานแรมปี น้องชายที่ผมแสนจะคิดถึง
ภาพบรรยากาศในค่ายที่ผมเคยร่วมทุกข์ร่วมสุขกับพี่น้องก็ได้ปรากฎขึ้นมาอีกครั้ง และครั้งนี้สิ่งที่นอกเหนือไปจากในค่ายในอดีตคือ
เมล็ดพันธุ์ที่พี่ๆได้บ่มเพาะมา ได้เจริญเติบโตเป็นกล้าไม้ที่ชูช่ออย่างสง่าผ่าเผยและงดงาม
เห็นเเล้วอดที่จะนั่งยิ้มคนเดียวไม่ได้ ผนวกกับเสียงนาชีดเสนาะหูอดทำให้เคลิ้มไปกับภาพที่กำลังนั่งชมอยู่
รู้สึกตัวอีกทีก็เมื่อสัมผัสกับน้ำอุ่นๆที่ไหลอยู่ข้างๆตาทั้งสองดวง
อยากบอกพี่น้องว่าชอบทุกชอต ทุกตอน ทุกวินาทีที่ได้ชม
  พี่น้องทุกๆท่านที่ทำให้หัวใจที่ห่อเหี่ยว กลับมาชุ่มช่ำ มีพลังในการก้าวต่อไปอีกครั้ง
 
ด้วยรักและห่วงใย
จากใจ hasbeeyallah

ท่ามกลางสังคมที่สับสนวุ่นวาย
ท่ามกลางพายุหิมะที่พัดถล่มประเทศญี่ปุ่น
ท่ามกลางเมฆหมอกที่อึมครึมทั่วกรุงเทพมหานคร
 
เมื่อเวลา 19.15 น.(โดยประมาณ) ของวันพฤหัสบดีที่ 14 มกราคม 2553 ณ ออฟฟิต
หลังจากผู้จัดการกลับบ้านแล้ว ด้วยจิตใจที่คิดถึงภรรยาที่บ้าน และงานที่กองเป็นภูเขา
ทันใดนั้นได้เปิดกระทู้ โอ้...นราธิวาส อีกสักครั้ง!! สายตาเหลือบไปเห็น you tube
ประมวลภาพกิจกรรมค่ายอบรมจริยธรรม นราธิวาส
หลังจากคลิกเพื่อเล่น โดยไม่ต้องรอโหลดเสร็จเพราะเน็ทที่ออฟฟิตมันเร็ว
ทันที่ที่เห็นชายเครายาว มีท่าทาง อาการเหนื่อยหอบ (นาทีที่ 5.12) ความสับสนต่างๆได้หายไปพร้อมๆกับ
ความคิดที่เล่นเข้ามาในหัวว่า ความแก่เป็นเช่นนี้หรือ ดีจังที่เรายังไม่ถึงขั้นนี้
รู้สึกตัวอีกทีก็เมื่อท้องร้องออกมา ว่าถึงเวลากินข้าวแล้วนะ
เหลือบมองนาฬิกา อ่าววันนี้มีฮาลาเกาะที่กิ่งเพชรนี่นา น้องๆคงคิดถึงเราแย่แล้ว
แต่ในใจก็ยังไม่คลายจากมนเสน่าของค่ายที่นรา ...
สุดท้ายอยากจะฝากว่า

  นี่มันจบค่ายมาหลายวันแล้วนะ เมื่อไหร่จะส่งสรุปค่าใช้จ่ายให้ฝ่ายบัยตุลมาลซักที

ฝากบุคคลที่มีสวนเกี่ยวข้องทุกคนด้วยนะ จบค่ายแล้วภายใน 15 วัน
รบกวนส่งแบบฟอร์มที่ 2.1 ,2.2 และรายละเอียดพัสดุที่เหลื้อด้วย
ย้ำทุกค่ายนะ ไม่ใช่เฉพาะค่ายนี้
 
ด้วยรักและห่วงใย

คิดจะบริจาค คิดถึงฝ่ายบัยตุ้ลมาล กลุ่มฟิตยะตุลฮัก 

บังเค้าคงเครียดจัด!
หายใจเข้า-ออก เป็นบัยตุลม้าล..
ขนาดเข้ามากระทู้นี้ ยังพาเข้าไปฝ่ายบัยตุลม้าลได้เลยนะ..

เป็นกำลังใจให้นะครับบัง..
ผมรักบังเพื่ออัลลอฮฺครับ..

สู้ๆ สู้ตาย! ทำให้อัลลอฮฺเห็นว่าพวกเราต่อสู้เพื่อความพอพระทัยของพระองค์..เท่านั้น.!