จากอายะฮฺนี้..
ผู้ซื้อ  คือ อัลลอฮฺ
ผู้ขาย  คือ ผู้ศรัทธา
สินค้าแลกเปลี่ยน คือชีวิตและทรัพย์สิน กับสวนสวรรค์
ขณะที่ผมกำลังเขียนคอลัมน์นี้อยู่ที่เมืองไทย อีกซีกโลกหนึ่ง ณ เมืองฆ็อซซะฮฺ ประเทศปาเลสไตน์ ผู้ศรัทธาหลายต่อหลายคนกำลัง

ทำ การค้า ทำสัญญาธุรกิจกับอัลลอฮฺ ซุบฮานะฮูวะตะอาลา พวกเขาต่างแสวงหากำไร กอบโกยผลประโยชน์กันอย่างไม่มีเวลาดื่มกิน หรือกระทั่งพักผ่อนนอนหลับ บางคนสัญญาแห่งการค้าได้เสร็จสมบูรณ์ บางคนกำลังนำเอาชีวิตของตนแลกเปลี่ยนกับสวรรค์ของอัลลอฮฺ และอีกหลายคนกำลังรอคอยชัยชนะจากพระองค์ที่จะมาถึงในไม่กี่อึดใจ


หลาย คนอาจสงสัยว่าทำไมอัลลอฮฺไม่ช่วยเหลือผู้ศรัทธาที่ถูกเข่นฆ่าเสียที    ?และหากอัลลอฮฺประสงค์แน่นอนพระองค์จะทรงช่วยเหลือพวกเขา แต่ทว่าเพื่อพระองค์จะทดสอบบางคนในหมู่พวกเจ้า..? (ซูเราะฮฺมุฮัมมัด อายะฮฺที่ 4 ) สภาพของพวกเรา ณ ตอนนี้คือกำลังอยู่ในช่วงที่อัลลอฮฺทดสอบ เพื่อพระองค์จะได้จำแนกแยกแยะว่าใครคือมุอฺมินที่แท้จริง ใครคือมุนาฟิกที่แสดงออกซึ่งความศรัทธามาโดยตลอด ใครคือผู้ปฏิเสธศรัทธา และใครคือผู้ขัดขวางหนทางของอัลลอฮฺ

การแยกชัดเจนเช่นนี้เพื่อทำ ให้การทดสอบเป็นทั้งหลักฐานยืนยันความสัจจะของผู้ศรัทธา ขณะเดียวกันก็เป็นหลักฐานมัดตัวมุนาฟิก ผู้ปฏิเสธศรัทธา ตลอดจนผู้ต่อต้าน ขัดขวางศาสนาของอัลลอฮฺ ด้านความเข้มแข็ง ความมั่นคงในอีหม่านของพี่น้องฆ็อซซะฮฺผมเชื่อว่าเต็มร้อย โดยเฉพาะพี่น้องมุญาฮิดีนที่กำลังรบพุ่งภายใต้ความเชื่อที่ว่าพิชิตก็ชนะ ตายก็ชนะซึ่งเป็นความเชื่อของมุญาฮิดีนทุกยุคทุกสมัย ที่กังวลมากกว่าคือกลุ่มคนที่อ้างตัวว่าเป็นมุสลิมอย่างพวกเรา ได้ทำอะไรบ้างเพื่อเป็นหลักฐานแห่งความสัจจะของอีหม่าน

เราพร้อมที่ จะขายชีวิตและทรัพย์สินให้อัลลอฮฺเหมือนกับที่พี่น้องของเราในฆ็อซซะฮฺกำลัง ปฏิบัติอยู่หรือยัง? การทดสอบครั้งนี้ได้ครอบคลุมถึงมุสลิมทุกคนตั้งแต่บรรดานักรบมุญาฮิดีน ประชาชนตาดำๆ ในปาเลสไตน์ จนกระทั่งถึงผู้ยังคงเสพสุขกับดุนยาตาขาวๆ อย่างพวกเรา อัลลอฮฺกำลังขอซื้อชีวิต และทรัพย์สินจากเรา คือชีวิตเดียวและทรัพย์สินเดียวกับที่พระองค์ให้เรามาครอบครองตั้งแต่ทีแรก อย่างไร พระองค์ขอซื้อมันกลับด้วยสวนสวรรค์

ทางเลือกสองทางสำหรับการตัดสินใจ นั่นคือ ขาย กับ ขาย จะขายให้อัลลอฮฺ หรือจะขายให้ผู้อื่นสิ่งอื่นนอกจากอัลลอฮฺก็ต้องขายอยู่ดี

คง ไม่มีใครสามารถเก็บชั่วโมงชีวิตในวันนี้ไปใช้วันอื่นได้ใช่ไหมครับ ทรัพย์สินเงินทองก็เช่นกันถึงแม้จะแตกต่างกับชีวิตตรงที่สามารถเก็บหอมรอม ริบ หรือทยอยใช้จ่ายได้แต่ในที่สุดก็ต้องหมดลงอยู่ดีอาจจะด้วยน้ำมือของเราหรือ ด้วยการกลายเป็นกองมรดกก็ตาม จงเลือกเถิดครับ ทุกคนมีสิทธิ์เลือกว่าชั่วโมงถัดไปจะขายมันให้กับใคร ขายให้แฟนสาว ขายให้โทรทัศน์รายการโปรด ขายให้คำพูดอันไร้สาระ ขายให้เพื่อน ขายให้หัวหน้างาน ขายให้อารมณ์ใฝ่ต่ำของตัวเอง ขายให้ชัยฏอนและอื่นๆ จากนี้




หมายเหตุ เขียนช่วงเหตุการณ์การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ของยิว